| Wörterbuch der deutsch-lothringischen Mundarten | ![]() | ||
krämpeln bis Kränk (Bd. 1, Sp. 308b bis 309a) | |||
krämpeln krämpen, tr. v. krämpsch, adj. Krane Krang, m. krangech, adj. krangleⁿ, intr. v. Krangler, m. Krongler, m. kranglich, adj. krank, adj. Kränk, f. kränkeldich, adj. Krankhät, f. Kran-riter Kran-sib Kranz, m. Krapen Krapen-mann, m. Krapp, m. Krappe, f. krappech, adj. Krappechkät, f. Kräppel, f. Krapp-schösser, m. Kräps, m. krapsen Krat kratelich Krätsch, m. krätschen, intr. v. krätschich, adj. u. adv. Krätz, m. Krätz II, f. Kratz-ärschle Krätz am Ärsche kratzeⁿ krätzich, adj. krauden Kraudesch, f. Kraup, m. Kraupert, m. kraupech, adj. Krausel, f. krauselech, adj. krauseln, tr. v. Kraut Kraut-stack, m. Kraut-stän, m. Kraut-stesser, m. Krawatsch, f. Krawatt, f. Krawel an der Wand, n. kraweleⁿ krebeⁿ Krebs, m. Krebs-butter, f. Krebse-stän Kreï-bank Kreih, f. Kreïmeⁿ, n. Kreis, m. Kreisch, m. Kreïschel kreischen kreissen, tr. v. kreissen, intr. v. kreitzich, adj. u. adv. Kreiz, n. Kreizdâch Kreizdonnerweder Kreizeisen Kreizebauer Kreize-fex, n. Kreize-mächer Kreizgank Kreizkreitchen, n. Kreizstech Kreizverwölef Kreizwê’ kreiz-weis, adv. Krek, f. Krell, f. Krelle-schnur krellech, adj. krellen, intr. v. kremen Krempt Kremer, m. Kremp, m. Krempel, m. krempelen, intr. v. Krempeler, m. krempelich, adj. Kreng, m. krengelich, adj. krengeln Krenkel, f. krenkeln, tr. v. krenseln |
| ||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||