| Wörterbuch der deutsch-lothringischen Mundarten | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kowel bis Kräch (Bd. 1, Sp. 307a bis 307b) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kowel, m. Kowelhuhn Kowelhinkel Kowel-schock, m. Kowen-bretchen, m. kowerdich, adj. Kowi, m. krabbeln, intr. v. Krabeleⁿ krabeleⁿ, tr. v. Kräch, f. Krachel, n. Krachelbän krachen, intr. v. krächen, tr. v. Kracher, m. Krachert, m. Krach-kwetsche, Pl. Kräck, f. kräcksen, intr. v. kraddelich Kra'e, m. krä’eⁿ, intr. v. Kraft, f. kräftich, adj. u. adv. Kräh, f. Krähen-aue Krähschenkel, m. Krähen-aueⁿ Krahne, m. Kräjon, m. krakehleⁿ, intr. v. kräkeln, intr. v. kräkelech, adj. kräksen Krall Kräm, f. Krambol, m. krammeⁿ, tr. v. Krammer, f. Krammersch, f. Kramp, m. Krämpel, n. krämpeln krämpen, tr. v. krämpsch, adj. Krane Krang, m. krangech, adj. krangleⁿ, intr. v. Krangler, m. Krongler, m. kranglich, adj. krank, adj. Kränk, f. kränkeldich, adj. Krankhät, f. Kran-riter Kran-sib Kranz, m. Krapen Krapen-mann, m. Krapp, m. Krappe, f. krappech, adj. Krappechkät, f. Kräppel, f. Krapp-schösser, m. Kräps, m. krapsen Krat kratelich Krätsch, m. krätschen, intr. v. krätschich, adj. u. adv. Krätz, m. Krätz II, f. Kratz-ärschle Krätz am Ärsche kratzeⁿ krätzich, adj. krauden Kraudesch, f. Kraup, m. Kraupert, m. kraupech, adj. Krausel, f. krauselech, adj. krauseln, tr. v. Kraut Kraut-stack, m. Kraut-stän, m. Kraut-stesser, m. Krawatsch, f. Krawatt, f. Krawel an der Wand, n. kraweleⁿ krebeⁿ Krebs, m. Krebs-butter, f. |
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||