| Wörterbuch der deutsch-lothringischen Mundarten | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Knedel bis Knet-wasser (Bd. 1, Sp. 297b bis 298a) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Knedel, m. kneden, tr. v. Kneip knellereⁿ, intr. v. knepen Knepple Knepplesupp knerreⁿ, intr. v. Knespel, m. knespelich, adj. u. adv. Knet-wasser, n. Knetzel, f. knetzelich, adj. knetzeln, tr. v. Knetz(e)ler, m. Knewel, m. Knewelwerk, n. kneweln, tr. v. Knie, n. Kniebänkel Knieguss Kniekennel Knierieme Knieschib Kniestick knieⁿ, intr. v. Knipp, f. Knippchen Knippel, m. n. knippen, tr. v. Knipper, m. Kniwel, m. f. kniwelech, adj. Kniweler, m. Kniwelerei, f. kniwləⁿ, tr. v. Kniwes, m. Knob, m. Knobloch, m. Knocheⁿ, m. Knocheⁿbrand Knocheⁿmann Knocheⁿmehl Knocheⁿolich knocheⁿ, adj. knodlich, adj. Knoll, f. Knopp, m. Knopphengscht, m. Knebel-spalter Knopp-loch knorbeln Knorbeler, m. Knoscht knoschteren Knoschtert, m. Knote, m. knoteleⁿ, intr. v. Knoteler, m. Knotel-sack, m. knoteren, intr. v. knoterich, adj. knoterech, adj. Knot(e)rer, m. knotscheⁿ, tr. v. Knottel, f. knowereⁿ knubbelich, adj. knuddeln, tr. v. Knudd(e)ler, m. knuffen, tr. v. Knulech Knulechzeïf Knuppe, m. f. knuppeⁿ, tr. v. Knuppert, m. Knuppes, m. knuppich, adj. Knuppichkät, f. knurken, intr. v. knurkelich, adj. Knurkert, m. knurweleⁿ, intr. v. knurwelich, adj. knuschelen, tr. v. knuschelich, adj. Knusch(e)ler, m. Knuscht knuschtereⁿ, tr. v. Knusen, m. Knut Knutchet Kob, m. f. Kobe, m. Koch, m. Kochbuch Kochdippen, n. Kochhawe Kochgescherr Kochleffel |
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||