| Wörterbuch der deutsch-lothringischen Mundarten | ![]() | ||
Dile-wand bis dier (Bd. 1, Sp. 88b bis 89a) | |||
Dile-wand, f. dielen, tr. v. dieneⁿ, intr. v. dienlich, adj. Dienschda, m. Dienscht, m. Dienschte, m. Pl. Dier, n. Dier-besch, m. Dier-gard dier, adj. u. adv. dieschten, intr. v. diffisil, adj. u. adv. Diger, m. dihten, intr. v. dijelech, adj. Diks, m. Dikt, f. Dilpe-datsch, m. Tilpel, m. Timel-wan, m. dimmeleⁿ, intr. v. Dimmel-wetter, n. Dimmer-stein, m. dimpen din Dindle, f. Dinel Ding, n. Dings, n. dingen, tr. v. dinkeⁿ, intr. v. dinn, adj. dinn-heidich Dinn-schisser Tinnes, m. Tint, f. Tinte-beer Dinde-budell Tunte-pabier Tinteschisser, m. tiplich, adj. Tippel, m. Dippeⁿ, m. n. Deppe(n)-fescht, n. Deppe-fläsch, n. Dippe-giesser Deppe-krämer Dir, f. Dir-lumpe, f. dir dir, pron. Tirang, m. Dirann, m. Tir-buschong, m. diren dirängelen, tr. v. dirfen Tirk, m. Tirkisch, adj. tirkelen, intr. v. tirkelich, adj. tirkelech, adj. Tirken-kor, n. Dirmel, m. dirmeltich, adj. dirmələⁿ, intr. v. Dirmeler, m. tirmen, intr. v. Tirmer, m. Tirschle Tirscher tirschleⁿ, intr. v. Tirteng, m. dirzen, tr. v. Tisann, m. Disch, m. Disch-deck Disch-duch Disch-messer Disch-nâper Dischplatt Disch-pot Dischel Dischelfink dischen, tr. v. tischen derteschen dischleⁿ Dischta Dischtel Dischtel, f. Dischtel-zwi(g) Dischel-fink, m. diskrieren, intr. v. disperich, adj. u. adv. dis-reis, adv. Tissel, m. Dissel-kett Dissel-hoke | [Bd. 1, S. 89a]
| ||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||