| Wörterbuch der deutsch-lothringischen Mundarten | ![]() | ||
Dischtel bis diteⁿ (Bd. 1, Sp. 92a bis 92b) | |||
Dischtel, f. Dischtel-zwi(g) Dischel-fink, m. diskrieren, intr. v. disperich, adj. u. adv. dis-reis, adv. Tissel, m. Dissel-kett Dissel-hoke Dissel-nagel diteⁿ, intr. v. Titi, m. Titjes-wuer, f. titliereⁿ, tr. v. ditsch, adj. u. adv. Ditscher, m. Ditsch-land, n. Deitsch-land, n. Titt, f. titteln, intr. v. Tiwel do, adv. do-beï do-enen do-ener do-eran do-erdurch do-erẹm do-erfort doerohter do-hannen do-her do-inge do-îwer do-newen do-niden do-nîn do-riwer do-rumer Toalzireï, m. do-bannen, adv. do-baussen, adv. Dobe dobel, num. Dobelt, n. dobeⁿ, intr. v. Tobias, m. doblieren, tr. v. Doblun, f. doch, conj. Dochter, f. Dochter-mann Tock-hond, Pl. Tockle-belle, n. Dod, m. Dods(s)-angscht Dode-baum Dod(s)-bett Dodsind Dode-zäche Dode-geschmack Dode-kleidre Dode-vowel Dode-wan Dode-farb Dode-baum, m. Dode-fall Dode-glock, f. Dode-gräber, m. Dode-klädesch, f. Dode-kohleⁿ Dodel, m. Dode-lad, f. Dode-mess, f. Doder, m. Doder II, m. Dode-vesper Dode-vogel, m. Dode-wa'n, m. Dode-zächeⁿ, n. Todi, m. Dodo, m. Tods-amen, m. dofor Doggele, n. Dogg-nas, f. Doï doï doïw Doïf Dokes, m. Dokter, m. Dokterei, f. dokteren, intr. v. dokterieren, intr. v. Dol, m. Tol, m. Dole, m. Dole-macher Dole-moller, m. | [Bd. 1, S. 92b]
| ||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||