| Wörterbuch der deutsch-lothringischen Mundarten | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
daums-dek bis Debo (Bd. 1, Sp. 82a bis 82b) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
daums-dek, adj. dauschen, intr. v. tauschen Tausch dausend, num. hunert dusich Dausend-gulle-krut, n. Tauwen-stesser, m. dauzen, intr. v. Tax, f. dẹbelen, tr. v. Debo, m. Dechen, m. Deck, f. Deckbett deck, adv. deck-mol Deckel, m. Deckel-koref, m. Deckel-schneck, f. deckeⁿ, tr. v. deckleⁿ, tr. v. Dede, n. dedengen dedersch Dedor deffleⁿ, tr. v. dehäm Dei, m. dei, adj. deibelhaftich Deiblerei Deich, m. Deich, m. deïdeln deïden, tr. v. deïdlech, adj. Deïdrech deien deier Deierecht, f. Deier-johr, n. deierlech, adj. u. adv. Deierlechkät, f. Deïf Deifhenker, m. Deïft, f. Deih, m. Deiker, m. Deiksel, n. Deil deilen, tr. v. Teimer, m. teimeren Deimerlenk, m. Deimelenk, m. deïnen Deïnscht teïnen, intr. v. Deïner, m. deïnescht, adv. Deïpert, m. Deïschta deischter, adj. u. adv. Deischtert, f. deïseit, präp. Deisem, m. deisemen, tr. v. däsemen, tr. v. Teiss Teissel deiten, intr. v. deitlich, adj. Deitlichkät, f. deitsch deïwech, adj. Deiwel, m. Deïwels-bänner, m. Deiwelsdreck, m. Deiwels-stark, n. Deiwelerei, f. Deibelerei, f. deiwelhaftig Deiwenker Deïwerei, f. Teje dek teken, intr. v. Deksel Dekt Dell, m. Dell, f. Teller, m. tellern, tr. v. Dellt de-mal, adv. Demant, m. Tember, m. Tember-papeier, n. dem-noh, adv. | [Bd. 1, S. 82b]
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||