Wörterbuchnetz
Wörterbuch der deutsch-lothringischen Mundarten 
 
un-gut bis Unner-buchse (Bd. 1, Sp. 519b bis 520a)
 
un-gut, adj.
un-heflich, adj.  u.  adv.
Unkel, m.
Un-koschteⁿ
Un-krischt, m.
Unkrut, n.
Un-muss, m.
unneⁿ, adv.
Unner
unner
Unner-buchse, f.
unner-dacheⁿ, tr.  u.  intr.
unner-enäner
unner-gehn
Unner-halt
Unner-kleid
Unner-offesier, m.
Unner-pant
Unner-rock
Unner-schied, m.
unner-schiedlich, adj.
unner-wegs, adv.
un-riwi(ch), adj.
Un-ruh, f.
un-schamber, adj.  u.  adv.
un-scheimber, adj.
Unschel(t), n.
Unschel(t)kerz
un-scheniert, adj.  u.  adv.
Unsch-liht, n.
Unschuld, f.
unschullich, adj.
un-selich, adj.
unser
un-sich(t)ber, adj.
un-sinnich, adj.  u.  adv.
Untchert, m.
Unter-mutzeⁿ, m.
Untert
un-wäje, adj.
un-wert, adj.  u.  adv.
Un-wohrhet, f.
Unz, f.
un-zidi(ch), adj.
Uotegeilchen, f.
u'pälen
ur-
ur-alt, adj.
U'rank, m.
Ur-grossvader, m.
Uri
Sankt Urisda
u'rihten, tr.  v.
Ur-kun, f.
Ur-lab, m.
Ure-bitt, f.
Ur-sach, f.
Ur-spiegel, m.
Ur-sprong, m.
Urtel, n.
urtelen, intr.  v.
Urzel, n.
Urzeⁿ, Pl.
us
U'satz, m.
us-bampleⁿ, intr.  v.
us-behaldeⁿ
us-beideln, tr.  v.
us-bloseⁿ, tr.  v.
us-brecheⁿ, intr.  v.
us-butschen, intr.  v.
us-butzeⁿ, tr.  v.
U'schein, m.
Uschen
Uscheni
U'schlach, m.
u'schlappen, tr.  v.
u'schloen
u'schrauen, tr.  v.
us der massen, adj.  u.  adv.
Us-drach, m.
us-dran, tr.  v.
us-dun
us-enanner
u'senerlech, adj.
us-fassen, tr.  v.
us-fotzleⁿ, intr.  v.
Us-gang, m.
us-gehn, intr.  v.
us-gelassen, adj.
us-gen, tr.  v.
us-getriwen, adj.
us-grudleⁿ, tr.  v.
us-hilicheⁿ, tr.  v.
us-huseⁿ, tr.  v.
U'sin, n.
us-kapitleⁿ, tr.  v.
us-karteⁿ, tr.  v.
us-klugeⁿ, tr.  v.
us-krischeⁿ, tr.  v.
  ElsWB  PfWB  RhWB un-gut [ugùt fast allg.; ogout D. Si.] adj. in der Rda.: nix fa(r) u. Entschuldigung wenn man jd. etwa mit der Bitte um Auskunft stört; auch am Schluß eines Gespräches. — els 1, 249 unguet.
 
 
 PfWB un-heflich [-héfli Ri. Ha.] adj. u. adv. unhöflich. Wdg.: ebber unh. inlade jd. bedeuten: leck mich im A....
 
 
 ElsWB  PfWB  RhWB Unkel [ùkəl fast allg., Pl. ùk(ə)lə] m. Onkel. —  ElsWB els. 1, 55 ebenso.

[Bd. 1, S. 520a]

 
  Un-koschteⁿ [ùnkòtə fast allg.; –kodə Ri. Ha.; okètən D. Si.; uketən Falk.] pl. Unkosten, Aufwand, bes. Gerichtskosten: m'r hun eng Mass Ongkeschten gehât Si. Sich in d'U. stirze Ri.
 
 
Un-krischt m. Ri. Ha. ungezogener Junge.
 
 
 ElsWB  PfWB  RhWB Unkrut [ùnkrut fast allg.; ùngrud Ri. Ha.; onkraut D. Si.] n. wie hd. Unkraut: ’s U. verderwt nit; U. vergehd nid. Ri. ElsWB els. 1, 532.
 
 
 ElsWB  PfWB  RhWB Un-muss m. Lix. u. s. 1. Kind, das einem zu schaffen macht: du kläner U.! — 2. Unannehmlichkeiten, Schwierigkeiten: m'r han schun vil U. mit em gəhad Ri. eis. 1, 729 Unmuess Unruhe, Unannehmlichkeit; baier. 1, 1677 die, der Unmuesz.
 
 
 ElsWB  PfWB  RhWB unneⁿ [unə fast allg.; enən Bo. D. Si. Ho.; ie Ltf.; iən Fi. Mü. Schm.; iər Ri.] adv. unten: unne im Bode; ingen em Dorf. Z'unnerscht ganz unten. Der enersch (d'enerschti, d'enerschtet) der, die, das unterste Bo. Enescht unterst Si.: den eneschten Stack der unterste Stock. D'enescht d’êwescht keïeren das Unterste zu oberst kehren Si. Er huckt der aller unnerscht in der Bank. Fo.
 
 
Unner Mittagsruhe, unnereⁿ. s. Onner, onnern.
 
 
 ElsWB  PfWB  RhWB unner [ùnər Fo. u. s.; inər Sgd. Lix. Falk.; iər Fi. Mü. Ltf. Schm.; enər D. Si.; eər Wb.] präpos. m. Dat. u. Acc. unter, während: unner'm Dach hucke. Unner de Bam lâfe. Inner'm Disch. Inner'm Dienscht, inner der Kirch während des Gottesdienstes. Inner sich (enger sich) nach unten, abwärts: de Bach geht inner sich Lix. Der löut enger sich we Hehnerdêp der schaut zu Boden wie ein Hühnerdieb Wb. — Zss:
 
 
 PfWB  RhWB Unner-buchse [ùnərbuksə Fo. u. s.; inərbuks Merl.] f. Unterhose. s. Buchs.