| Wörterbuch der deutsch-lothringischen Mundarten | ![]() | ||
Schnutz II bis Schoffleisch (Bd. 1, Sp. 463a bis 463b) | |||
Schnutz II, f. schnutzeⁿ Schock, m. schockeⁿ, intr. v. schokleⁿ, tr. u. intr. Schode, m. Schof, n. Schofbolle Schofbuck, m. Schoffell, n. Schoffleisch Schofs-gesiht, n. Schofs-kapp, m. Schofledder Schofsmescht, f. Schofminz Schofs-perrech, m. Schofwoll Schof-zucht schofel, adj. u. adv. Schof-minz, f. Schokela(t), m. schokiereⁿ, tr. v. Schold, f. Scholdâsch Scholdbreïf Scholdebuckel Scholdleit, Pl. Scholdrejeschter Scholde-buckel Scholi-blum, f. Scholleⁿ, m. Scholle-klopper Scholle-ritter, m. schollich, adj. Scholmen schoneⁿ, tr. v. Schoning, f. Schop, m. Schope I, m. Schope, m. schopich, adj. Schoppeⁿ, m. Schoppeⁿglas Schobbe-mess, n. schoppeⁿwis Schor I, f. Schor, f. Schorbacher, m. Schores, n. schores, adj. Schorsch Schorschteⁿ, m. Scharschte-butzer Schort, m. Schos Schosch, f. schoscheⁿ, tr. v. Schosef Schosett, f. Schossee, m. Schossel I, m. Schossel schosseln, refl. v. Schoss-patel, m. Schotter, m. Schott-huhn schottleⁿ Schottisch, f. Schottesch, f. Schotz, m. schotzen schotzich, adj. u. adv. Schoueⁿ, Pl. schoueⁿ schrägs schrägseⁿ, intr. v. Schramme, m. schrampen, intr. v. schrompen, intr. v. schrompelen, intr. v. Schranen, m. schrappeⁿ, tr. v. Schrappert, m. Schrau Schrau-stack, m. Schraue-moder, f. schrauen Schraweⁿ, m. Schreckeⁿ, m. Schreckschoss, m. schrecklich, adj. schreffen, tr. v. Schreff-kapp, m. Schrebb-hernle schreien, intr. v. Schreiner Schreiner-gehölz, n. schreiwen Schreiwer | Leï es Kochen, la es Tart, [Bd. 1, S. 463b]
| ||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||