Wörterbuchnetz
Wörterbuch der deutsch-lothringischen Mundarten 
 
Schmer bis Schmet (Bd. 1, Sp. 455a)
 
Schmer, f.
Schmer-deppchen, n.
Schmer-lappen
Schmer-seif
schmereⁿ, tr.  v.
Schmerer, m.
Schmererei, f.
Schmeres, n.
Schmieres, n.
Schmer-lappeⁿ, m.
schmerzich, adj.
Schmet
Schmick, m.
schmiden, tr.  v.
Schmier, n.
Schmilw, f.
schmilzeⁿ
Schminé, m.  f.  n.
Schmisett, f.
schmisseⁿ, tr.  v.
Schmit I, m.
Schmit II, f.
Schmoch, f.
schmock, adj.  u.  adv.
schmockelen
Schmockeler
schmodeln, intr.  v.
Schmodler, m.
schmoken, tr.  u.  intr.
Schmok-peif, f.
Schmolf
schmolleⁿ, intr.  v.
schmonzelen
schmorzen, intr.  v.
schmotzich, adj.
schmuden, intr.  v.
schmudich, adj.
schmuggleⁿ, tr.  v.
Schmule
schmunzleⁿ, intr.  v.
Schmurre, m.
Schmus, m.
Schmusgeld
schmuseⁿ, intr.  v.
Schmuser, m.
Schmutz, m.
schmutzeⁿ, tr.  v.
Schnabbel, f.
schnabbelen, intr.  v.
Schnabbelesch, f.
schnabbelich, adj.
Schnadder, f.
Schnaddergans
schnadderich, adj.
schnaddern, intr.  v.
schnäddern, intr.  v.
schnakech, adj.
schnäken
Schnäkert, m.
schnakseⁿ
Schnall, f.
Schnaller
Schnapp
Schnappe, m.
schnappeⁿ, intr.  v.
schnäppeⁿ, tr.  v.
Schnäpper, m.
schnäppereⁿ, intr.  v.
Schnapp-hähn
schnäppisch, adj.  u.  adv.
Schnapp-karrich, m.
Schnappleⁿ, Pl.
Schnapptech
Schnappech
Schnaps, m.
Schapsbuddel
Schapsfass
Schapsgläsel
Schapshor
Schapskessel
Schapskirsche
Schapsklickser
Schapskrug
Schapslischt
Schapsnas
Schnapser, m.
Schnär, m.
Schnäre-fissel
schnarken, intr.  v.
Schnatz, m.
Schnätz, f.
schnätzeⁿ, tr.  v.
schnatzich, adj.
Schnauf, f.
Schnaufbex, f.
Schnauf-nôs, f.
Schnauf-tût, f.
schnaupen, intr.  v.
schnaupich, adj.
schnaupech, adj.
  ElsWB  PfWB  RhWB Schmer [mér fast allg.; mèr Fi.; miər Si. — Pl. mérəⁿ; Demin. mérχin, miərχən] f. Stück Brot mit Butter, Käse od. Kraut bestrichen z. B. Butterschmer, Kässchmer, Leckmerichschmer. Gif dem Kind e Schm. zum Kaffe! Fo. ElsWB els. 2, 485 Schmier 2; lux. 387 Schmir. — Zss. Schmer-deppchen n. Salbentopf. Schmer-lappen (s. d.) Schmer-seif.
 
 
 ElsWB  PfWB  RhWB schmereⁿ [mérə fast allg.; miərən D. Si.] tr. v. 1. schmieren, bestreichen: der gut schmert, der gut fährt Fo. Wemmer gud schmert, lauft's gut Ri. Ha. Rda.: ebber ebbs uffs Brod schmere jd. etwas vorhalten, bes. einen Fehler ibid. 2. mit Geld bestechen: den hot sech schm. gelosst D. Si.
 
 
 PfWB  RhWB Schmerer m. D. Si. ( verächtl.) Anstreicher, schlechter Maler.
 
 
Schmererei f. D. S. schlechte Malerei.
 
 
 PfWB  RhWB Schmeres, Schmieres n. D. Si. Bo. u. s. was aufs Brot gestrichen wird: M'r hun neischt Schm. am Haus wir haben nichts im Haus, womit das Brot bestrichen werden kann.
 
 
 ElsWB  PfWB  RhWB Schmer-lappeⁿ [-lapə Fo. u. fast allg.] m. Schmierfink, unsauberer Mensch: du Schm.-l.! —  ElsWB els. 1, 601 Schmierlappi;  DWB Gr. Wtb. 9, 1088 Schmierlappen.
 
 
 ElsWB  PfWB  RhWB schmerzich [mértsiχ Falk.; mièreχ Si.] adj. schmierig.
 
 
Schmet Schmiede s. Schmit II.