schluffeⁿ, intr. v.Schluffer, m.schluht, adj. u. adv.Schlunz, f.Schlunzert, m.Schlounzert, m.Schlupp, f.Schluppschluppen, intr. v.schlurbeⁿ, intr. v.Schlurbes, m.Schluri, m.Schluw, f.schmächelen, intr. v.schmachenSchmächler, m.Schmacht-lappen, m.Schmack, m.Schmack-blumeSchmackblumestockSchmack-labSchmack-seifSchmackvioleSchmack-wasserSchmack, f.Schmack, f.schmäckeleⁿ, intr. v.schmackeⁿ, intr. v.Schmadder, m.schmadderzich, adj.schmal, adj.Schmal-hansSchmalz, n.Schmalzdeppen, n.SchmalzfassSchmalzhaweSchmalzpannSchmalzpännelSchmalzsuppschmalzech, adj.schmank, adj.Schmant, m.SchmattSchmatz, m.schmatzeⁿ, tr. v.Schmecker, m.Schmedder, f.schmeddern, intr. v.schmedern, intr. v.schmehlich, adj. u. adv.Schmelz, f.SchmelzleffelSchmelzarbeterSchmelzowenschmelzen, tr. v.Schmelzer, m.Schmer, f.Schmer-deppchen, n.Schmer-lappenSchmer-seifschmereⁿ, tr. v.Schmerer, m.Schmererei, f.Schmeres, n.Schmieres, n.Schmer-lappeⁿ, m.schmerzich, adj.SchmetSchmick, m.schmiden, tr. v.Schmier, n.Schmilw, f.schmilzeⁿSchminé, m. f. n.Schmisett, f.schmisseⁿ, tr. v.Schmit I, m.Schmit II, f.Schmoch, f.schmock, adj. u. adv.schmockelenSchmockelerschmodeln, intr. v.Schmodler, m.schmoken, tr. u. intr.Schmok-peif, f.Schmolfschmolleⁿ, intr. v.schmonzelenschmorzen, intr. v.schmotzich, adj.schmuden, intr. v.schmudich, adj.schmuggleⁿ, tr. v.Schmuleschmunzleⁿ, intr. v.Schmurre, m.Schmus, m.Schmusgeldschmuseⁿ, intr. v. | ElsWB PfWB PfWB RhWB RhWB schluffeⁿ [lùfəⁿ fast allg.; laufən D. Si. — Flexion: lùfə, lift, lift, gelùft (gəlof) — laufən, lauft, lauft, gəlof] intr. v. schlüpfen, schleichen: haschte kalt? Schluff in de Wald! Fo. — lux. 382 u. baier. 2, 508 schlaufen; mhd. Lexer sloufen.
Schluffer [lufər Ri. u. s.; lubərt Ha.] m. Muff: e Mandel un e Schl. fur d’ Händ. — ElsWB els. 2, 470 u. baier. 2, 532 Schlupfer.
schluht [luət Si.] adj. u. adv. gerade, glatt, schlicht: schluht Hoer glatt, schlicht gekämmte Haare; schluht fett ausgeglichen fett, ohne alle Runzeln. — lux. 386 schluet; baier. 2, 500 geschlacht glatt, fein; From. 6, 464: g'schlàcht Holz (wenn die Jahresringe gerade laufen). s. a. Weig. Wtb. 2, 423; mhd. Lexer geslaht, geslëht. s. schliht.
ElsWB PfWB RhWB Schlunz [lunts Bo. u. s.; lounts Si. — Pl. –ən] f. 1. nachlässiges, unordentliches Frauenzimmer. — 2. Kokette. — ElsWB els. 2, 468; hess. 357 u. baier. 2, 529 ebenso; DWB Gr. Wtb. 9, 837 Schlunz. Das Wort gehört zu schlenzen, schlunzen nachlässig, müssig gehen.
Schlunzert, Schlounzert m. Bo. D. Si. unordentlicher, nachlässiger Mensch, Strolch, Müßiggänger. — ElsWB els. 2, 468 Schlunzer; baier. 2, 529 Schlenzer. s. d. vorige.
Schlupp I[lùp; Pl.- ən; Demin. lipχen D. Si.] f. 1. Schluck, Zug, Mundvoll: eng Schl. Melech. En Schl. holen einen Schluck tun. — 2. Gläschen Schnaps. — 3. Viehschlampe: eng Keïhschlupp. — 4. unordentliches Frauenzimmer. — lux. 386 ebenso; ndl. slurp; eng. slop; vgl. mhd. Lexer slupfen schlürfen.[Bd. 1, S. 453b]
Schlupp IIs. Schlopp.
schluppen intr. v. D. Si. einen Schluck tun, zechen: do hummer (haben wir) ordentlech geschluppt. — lux. 386 ebenso.
schlurbeⁿ [lùrbə Bi. u. s.] intr. v. 1. nachlässig gehen, die Füße am Boden schleppen: schlurb nit so! machscht dine Schuh kaput. — 2. schlürfen, geräuschvoll trinken: Kaffee schl. — ElsWB els. 2, 471 schlurben, schlorben; baier. 2, 534 schlarfen, schlarpfen, schlärfen; hess. 356 schlorpfen.
Schlurbes [lùrbəs, Pl. –ə Bi. u. s.; lùrbə Ri. Ha.] m. 1. Mensch mit trägem, nachlässigem Gang. ElsWB els. 2, 472 Schlurbi, Schlürbi. — 2. alter, abgetretener Schuh Ri. Ha. s. schlurbeⁿ.
ElsWB PfWB RhWB Schluri [lúri Bi. Ett. Bo. u. s.] m. 1. Schlendrian, Mensch mit schleppendem Gang: das isch e rechter Schl. ElsWB els. 2, 471 Schlur, Schluri; bair. 2, 532 Schlaur; hess. N. 254 Schluri Lotterbube; mhd. Lexer slûr. s. a. Schlurbes. — 2. Spitzname für schlechten Kaffee. vgl. lux. 386 Schlûtchen dünner Kaffee. | |