| Wörterbuch der deutsch-lothringischen Mundarten | ![]() | ||
Koscht bis koschteren (Bd. 1, Sp. 306a bis 306b) | |||
Koscht, f. Koschtfrau Koschtgänger Koschtgeld Koschthaus Koschteⁿ koschtefrei koscht-billich koschteⁿ, intr. v. Koschter, m. koschteren, intr. v. Koschterer Knoschterer, m. Koseng Kosengesch, f. Kossong Kotschen-motsch, f. Kottel Kottler, m. kottlich, adj. Kotz, f. Kotz Kotzpenning Kotzsäckel kotzeⁿ, tr. v. kotzeⁿ, intr. v. Kotzer(t), m. kotzerich, adj. Kotz-fleisch, n. Kow Kowel, m. Kowelhuhn Kowelhinkel Kowel-schock, m. Kowen-bretchen, m. kowerdich, adj. Kowi, m. krabbeln, intr. v. Krabeleⁿ krabeleⁿ, tr. v. Kräch, f. Krachel, n. Krachelbän krachen, intr. v. krächen, tr. v. Kracher, m. Krachert, m. Krach-kwetsche, Pl. Kräck, f. kräcksen, intr. v. kraddelich Kra'e, m. krä’eⁿ, intr. v. Kraft, f. kräftich, adj. u. adv. Kräh, f. Krähen-aue Krähschenkel, m. Krähen-aueⁿ Krahne, m. Kräjon, m. krakehleⁿ, intr. v. kräkeln, intr. v. kräkelech, adj. kräksen Krall Kräm, f. Krambol, m. krammeⁿ, tr. v. Krammer, f. Krammersch, f. Kramp, m. Krämpel, n. krämpeln krämpen, tr. v. krämpsch, adj. Krane Krang, m. krangech, adj. krangleⁿ, intr. v. Krangler, m. Krongler, m. kranglich, adj. krank, adj. Kränk, f. kränkeldich, adj. Krankhät, f. Kran-riter Kran-sib Kranz, m. Krapen Krapen-mann, m. Krapp, m. Krappe, f. krappech, adj. Krappechkät, f. Kräppel, f. Krapp-schösser, m. Kräps, m. krapsen | [Bd. 1, S. 306b]
| ||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||