Knecht, m.kneckech, adj. u. adv.Kneckechkät, f.knecken, intr. v.Kneckert, m.Kneckes, m.knecksichKnecksicher, m.Knedel, m.kneden, tr. v.Kneipknellereⁿ, intr. v.knepenKneppleKnepplesuppknerreⁿ, intr. v.Knespel, m.knespelich, adj. u. adv.Knet-wasser, n.Knetzel, f.knetzelich, adj.knetzeln, tr. v.Knetz(e)ler, m.Knewel, m.Knewelwerk, n.kneweln, tr. v.Knie, n.KniebänkelKniegussKniekennelKnieriemeKnieschibKniestickknieⁿ, intr. v.Knipp, f.KnippchenKnippel, m. n.knippen, tr. v.Knipper, m.Kniwel, m. f.kniwelech, adj.Kniweler, m.Kniwelerei, f.kniwləⁿ, tr. v.Kniwes, m.Knob, m.Knobloch, m.Knocheⁿ, m.KnocheⁿbrandKnocheⁿmannKnocheⁿmehlKnocheⁿolichknocheⁿ, adj.knodlich, adj.Knoll, f.Knopp, m.Knopphengscht, m.Knebel-spalterKnopp-lochknorbelnKnorbeler, m.KnoschtknoschterenKnoschtert, m.Knote, m.knoteleⁿ, intr. v.Knoteler, m.Knotel-sack, m.knoteren, intr. v.knoterich, adj.knoterech, adj.Knot(e)rer, m.knotscheⁿ, tr. v.Knottel, f.knowereⁿknubbelich, adj.knuddeln, tr. v.Knudd(e)ler, m.knuffen, tr. v.KnulechKnulechzeïfKnuppe, m. f.knuppeⁿ, tr. v.Knuppert, m.Knuppes, m.knuppich, adj.Knuppichkät, f.knurken, intr. v.knurkelich, adj.Knurkert, m.knurweleⁿ, intr. v.knurwelich, adj.knuschelen, tr. v.knuschelich, adj.Knusch(e)ler, m.Knuschtknuschtereⁿ, tr. v.Knusen, m.KnutKnutchet | Knecht [knèχt Fo. u. s.; knét Falk. Grt.; gnêd Rein. Ri. Rom.; knièt D. Si.; knéit Bo. — Pl. knèχtə, knétən, knéitən (aber Knêt un Mêd Knechte u. Mägde)] m. 1. Knecht, Diener. — 2. Kosewort für Knaben Ri. Rom. — lux. 233 Knⁱet.
kneckech [knekeχ D. Si.; knekʒiχ Bo.] adj. u. adv. knauserig, knickerig. Davon:
Kneckechkät f. D. Si. Knauserei. — lux. 233.
ElsWB PfWB RhWB knecken [knekən D. Si.] intr. v. knausern.
ElsWB PfWB RhWB Kneckert [knekərt Bo. D. Si. — –ən] m. Geizhals, Knauser. Das Femininum lautet: Kneckesch. — lux. 233 Kneckert; ElsWB els. 1, 504 Knickeri; DWB Gr. Wtb. 5, 1419 Knicker.
PfWB RhWB Kneckes [knèkəs Sgd. Lix.; knègəs Pfb.] m. Knirps, kleiner Nichtsnutz: Mach dich häm, du K.! — ElsWB els. 1, 503 Knëckes. s. a. Kniwes.
knecksich knauserig s. kneckech. — ElsWB els. 1, 504 knicksisch.
Knecksicher [knekZiχər, Pl. knekZijən Bo.] m. übertrieben sparsamer Mensch (nicht gerade Geizhals). s. d. vorige.
PfWB RhWB Knedel [knédəl fast allg.; knídəl Bo. D. Si. — Pl. knédəln, knédlə, knídəln; Demin. knídəlχín] m. Knödel.[Bd. 1, S. 298a]
kneden [knédəⁿ fast allg.; knièdən D. Si.] tr. v. kneten.
Kneip Schustermesser s. Knipp. | |