| Wörterbuch der deutsch-lothringischen Mundarten | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Huffeⁿ bis Hihnerhisel (Bd. 1, Sp. 251b bis 252a) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Huffeⁿ, m. Huft, f. Huftknoche Huhn, n. Hihner-arsch Hihnerbrih Hihnerdieb Hihnerei Hihnerhaut Hihnerhus Hihnerhisel Hihnerjuk Hihnerläder Hihnerlus Heïner-melech Hihnersedel Hihnerstang Hihnertâtschert hui, interj. hujen, tr. v. huien, tr. v. Hule, f. Hule-kritchen, n. Hulleⁿ Huloner, m. Humang, m. Humertinge, n. Hun Hun-au, f. Hund, m. Hundsärsch, m. Hundsärsche-krämer Hundsbâtsch, f. Hundsda Hundsfotz Hundsfott Hundsfressen Hundsgeheier, m. hundsgemän Hundsjung Hundskärrchen Hundskîsch, f. hunds-krank, adj. Hundskränkt, f. Hundslêwen hundsmässich Hundsmilich Hundsnarr Hundsnas Hundspeterseïlech, m. Hundsros Hundsschwêr, m. Hundsstall Honds-sträch, m. Hunds-waseⁿ, n. hundisch, adj. u. adv. Hunds-fotz, m. Hungel Hunger, m. Hungerduch Hungerlider hungrich, adj. Hunich, m. Hunichklee hunnert, num. Hunsrick, m. hunzeⁿ, tr. v. hunzich, adj. u. adv. Hupp, f. hupp, interj. huppeⁿ, intr. v. Huppen-dinges, n. Hupp-häschen, n. hupseⁿ, intr. v. Hur, f. Hure-glick Hurejäjer Hurekend Hurekuck, f. Hurenescht Hurepack Hurevogel Hurevolk Hur-eil, f. Hure-laf, n. Hur-geschirr, n. Hur-lamp, n. hurnickleⁿ, intr. v. Hurnickerchin, n. Hur-rang, m. hurschleⁿ, intr. v. Hurschler, m. hurschlich, adj. Hur-stack, m. Hurt, f. Hurtich un geschwind, m. Hus, n. Husaptekt husbâken Husdeiwel | [Bd. 1, S. 252a]
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||