Wörterbuchnetz
Wörterbuch der deutsch-lothringischen Mundarten 
 
Abc bis ab-gaschtich (Bd. 1, Sp. 1b)
 
Abc, n.
ab-drabbeⁿ, intr.  v.
ab-drickeⁿ, tr.  v.
ab-dun, tr.  v.
a-beïzen, tr.  v.
a-berden, tr.  v.
Aber-zol, f.
a-bestoden, tr.  v.
A-bestietnes, n.
Ab-gascht, m.
ab-gaschtich, adj.
ab-gehn
ab-gen
a-billen, refl.  v.
a-birjeren
ab-gawleⁿ, tr.  v.
ab-jaweⁿ, tr.  v.
ab-kratzeⁿ, intr.  v.
Ab-kunterfej, f.
abkunterfeje
ab-lëdereⁿ, tr.  v.
ab-leitereⁿ, tr.  v.
ufleitere
Ablek, m.
Ablett, f.
ab-macheⁿ, tr.  v.
ab-märkeⁿ, tr.  v.
ab-moleⁿ, tr.  v.
Ab-nëmen, n.
a-boken, tr.  v.
ab-rahmeⁿ
a-brätzen, tr.  v.
Ab-reitel, n.
Abrel, m.
Abrelsgeck
Abrels-wêder
Abrile-ränge
a-brengen, tr.  v.
Abriko, m.
Abrikoe-bâm
A-bro, f.
ab-scheilech, adj.
ab-scheppeⁿ, tr.  v.
ab-schiddeⁿ, tr.  v.
ab-schriweⁿ
ab-schwengeⁿ, tr.  v.
abselut, adv.
absenat
Absent, m.
ab-serwedleⁿ, tr.  v.
ab-strangeⁿ
ab-sunnerlich, adj.  u.  adv.
ab-wendi, adj.
Abzälreime
ab-zwackeⁿ, tr.  v.
Ächel, f.
-acheldich
Achen, m.
Acher, f.
achern
Achert, m.
achleⁿ, tr.  v.
Ächt
Achting
Acker, m.
ackereⁿ
s'ackere
Acker-mann, m.
Ädde, m.
adelich, adj.
Adem
adje, interj.
Adjunk, m.
adrett, adj.
A'e-mos, n.
A'en-deckel, m.
A'endokter, m.
A'en-hillecht, f.
A'en-neischt, n.
A'e-schein, m.
a-fällen, intr.  v.
a-fällich, adj.
Afang, m.
Afe-kapp, m.
Afel, m.
Aff, m.
Affe-kini, m.
Affär(e), f.
Affekat, m.
affen, intr.  v.
affen, adv.
Affer, m.
afferen, tr.  v.
Affe-zaps, m.
Affisch, f.
affischieren
Affrunt, n.
affruntierlich, adj.  u.  adv.
Affruntirscher, m.
Affruntirthät, f.
  ElsWB  PfWB  RhWB Abc n. das Alphabet. Abc, de Katz lâft em Schnee; der Hund lâft noh, de Katz krîscht mio Rg. — Abc, d’ Kâtz hot de Fos weïh Si. D.
 
 
ab-drabbeⁿ [àbdràbə Ri.] intr. v. sich fortmachen: er isch abgedrabbt.
 
 
 ElsWB  PfWB  RhWB ab-drickeⁿ [àbdrikə Ri. u. s.] tr. v. abdrücken: ’s hat em ’s Herz abgedrickt.
 
 
ab-dun [-dûn fast allg.; ôfdoun D. Si.] tr. v. absetzen: du musch de Hut abdûn Lix.
 
 
a-beïzen [ábéïtsən D. Si.] tr. v. einnähen. — s. beïzen.
 
 
a-berden [ábèrden D.; ábiərdən Si.] tr. v. einborden, einfassen: e Rack (Rock) a. –Agebîrt Schon Si. s. Bort. —  WLM lux. abiéren  LLU Ga. 12.
 
 
Aber-zol [abərtsól, –tsuèl, –tsual Si.] f. weitschweifiges Gerede, Wortkram: mâch keng A.! —  WLM lux. Aberzul  LLU Ga. 12. — vgl. mhd.  Lexer aber in der Bedeutung wiederholt und  Lexer zeln.
 
 
a-bestoden [ábətudən D. Si.] tr. v. einverheiraten, einen Sohn od. eine Tochter durch Heirat in das väterl. Haus einsetzen. s. bestoden.
 
 
A-bestietnes [ábətiətnes D. Si.] n. Einverheiratung. —  WLM lux. 1 ebenso.
 
 
 PfWB  RhWB Ab-gascht [abgàt Bo.] m. garstiger Mensch. s. Gascht.
 
 
 PfWB  RhWB ab-gaschtich [abgàtiχ Bo.; abgouteχ lux. Grenze] adj. 1. garstig. 2. neidisch: en abgaschtiche Kerl.