fuckleⁿ, tr. v.Fuckler, m.Fuder, n.Fuder-duch, n.Fuder-fassfuderweis, adv.fudleⁿ, intr. v.Fudler, m.fudlichFudrasch, f.Fuel, m.FuesentFuesents-bôk, m.Fuesentbrôt, m.FuesentgeckFuesentgesiht, n.Fug, f.Fuhr, f.FuhrknechtFuhrlohnFuhrmannFuhrgäschel, f.Fuhrwê’FuhsfuiFular, m.Ful-bäm-holz, n.fuleⁿFulenza, f.Fulenzia, f.fulenzeⁿ, intr. v.Fulenzer, m.Fulerfull, adj.Fulle, m.Fullhät, f.funkel-nöw, adj.Fump, f.Fundementfuppen, tr. v.Fuppes, m.Fur, f.Fure-fauser, m.Furstän, m.Fur, f.furFurcht, f.furdunVur-himd, n.Furm, m. f.Furmekuchevur-sichfurtfurt-bureⁿfurt-witscheⁿVurtel, m.Vur-witz, m.Furz, m.furzeⁿ, intr. v.Fusch, m.fuschen, tr. v.Fuscherei, f.Fuschert, m.Fuschesch, m.Fuscht, f.fuschte-dickFusel, m.fuseln, intr. v.Fusiär, f.Fuss, m.FussbadFussebalech, m.Fussbänkelchen, n.FusslumpeFusspad, m.FussspurFussstoss, m.fussen, intr. v.futi, adj. u. adv.Futsch, f.futschfutschleⁿ, intr. v.Futter, m.futtereⁿFutzGäbber, m.GäbberchenGabechel, n.GaberGabler, m.gacheln, intr. v.Gacheler, m.gackereⁿ, intr. v.Gackes, m.Gadde, m.gaffeln, intr. v.Gaga, n.Gägel, n.gägelich, adj.gageln | fuckleⁿ [fukləⁿ Fa. u. s.] tr. v. täuschen, betrügen. — hess. 111 fuckeln; baier. 1, 698 u. ElsWB els. 1, 104 fuckereⁿ; hd. fuckeln DWB Gr. Wtb. 4, 361; s. a. From. 4, 262. Urspr. bedeutet es Handelschaft treiben wie das Augsburger Kaufmannsgeschlecht der Fugger, dann schachern, täuschen.
Fuckler m. Fa. u. s. Lügner, Betrüger. s. d. vorige.
Fuder [fûdər fast allg.; fudər D.; foudər Si.; fulər Lix.] n. 1. Futter, Nahrung des Viehs (Gras, Heu, Klee): gif de Hinkle F.! Das isch sin F. das ist seine Lieblingsspeise Ri. Grinfuder Grünfutter. Kurzfuder s. d. — 2. Futterstoff, Unterfutter von Kleidern; dafür auch Fuderduch: das F. an sinem Rock isch verriss Fo. — 3. Fuder, Wagenladung (30 Zentner): e F. Klee. — 4. Faß von annähernd 1000 Liter (24 Hotten zu 40 Liter). — 5. Flächenmaß (20 ar): e Fuler Wies Lix. — lux. 121 Fudder; ElsWB els. 1, 158 Fueter. — Zss. Fuder-duch [fûdərdû fast allg.; fouderdou Si.] n. Unterfutter der Kleider. PfWB RhWB Fuder-fass (Fouderfâs) n. Fuderfaß. fuderweis adv. fuderweise, in großen Mengen.
PfWB RhWB fudleⁿ [fudləⁿ Fo. D. Lix. u. s.; futəln Bo.; fautələn u. fudələn Si.; fáutəln Obd.] intr. v. 1. betrügen, bes. beim Kartenspiel: du hasch gefudelt, ’s Spil gilt nit Fo. A fautelt weïn roden Jud Obd. — 2. sudeln, [Bd. 1, S. 176b]
oberflächlich arbeiten Lix.: was du michscht, isch nur gefudelt. — lux. 121 fuddeln, 102 fautelen; eifl. fauteln From. 6, 14; ElsWB els. 1, 96 fudle oberflächl. arbeiten; DWB Gr. Wtb. 3, 1367: faudeln betrügen.
Fudler (Futler, Fauteler) m. 1. Betrüger beim Spiel: du bisch e F.! — 2. Sudler, oberflächlicher Arbeiter Lix. Das Femininum lautet Fudlersch, Fudelesch. — lux. 121; vgl. ElsWB els. 1, 96 Fudler.
fudlich (fudelech) adj. fast allg. betrügerisch. s. fudleʳ.
Fudrasch [fudərá fast allg.] f. Futter fürs Vieh in großer Menge. Das Wort ist Zwitterbildung aus Futter u. frz. fourrage. — lux. 122 ebenso; ElsWB els. 1, 158 Fueterasch; baier. 1, 778 Fuedrasche; DWB Gr. Wtb. 4, 1076 Futterasche.
Fuel [fuəl, Pl. –ən D. Si.] m. Fohlen. — lux. 122 ebenso. | |