Wörterbuchnetz
Wörterbuch der deutsch-lothringischen Mundarten 
 
extra bis extra (Bd. 1, Sp. 130b)
 
  extra adv. allg. absonderlich, außerordentlicherweise: er muss immer eppes e, han. — Adjektivisch: M'r werd dir a noch en extra Koschte gen! ironisch Lix. ElsWB els. 1, 86 ëxtra.

[Bd. 1, S. 131a]