Wörterbuchnetz
Mittelhochdeutsches Handwörterbuch von Matthias Lexer 
 
turn-knëht bis turn-wehter (Bd. 2, Sp. 1585 bis 1586)
 
turn-knëht, stm.
turn-knopf, stm.
türnlîn, stn.
turn-lôn, stmn.
turn-lœse, stf.
turn-lôsunge, stf.
turnôs, stm. vgl. turneisære, zorne.
turnes, stm. vgl. turneisære, zorne.
turn-steiger, stm.
turn-stücke, stn.
türnunge, stf.
turn-wehter, stm.
turolt, stm.
türpel, s. dorpære.
türre, adj.
dürre, adj.
turren, v.  an.
turren, stn.
turren, swv.
tür-rigel, stm.
tür-rinc, stm.
türse, swm.
turse, swm.
türsen-mære, stn.
turst, stf. m.
türste, adj.
tür-stein, stm.
türstic, adj. s.  v.  a. türste:
turstic, adj. s.  v.  a. türste:
türstic-heit, stf.
türstic-lich, adj.
türstic-lîche, adv.
tür-stoc, stm.
tür-stôʒen, stn.
tür-studel, stn. f.
tür-stuodel, stn. f.
tür-sûl, stf. vgl. torsûl.
turt, stm.
türtel, stn.
turtel, stf.
turtel-tiubelîn, stn.
turtel-tûbe, swf.
türtel-tûbe, swf.
tür-trappe, swm.
tür-warte, swm. vgl. torwarte;
tür-warterin, stf.
tür-wehter, stm. vgl. torwahter.
tür-wertel, stm.
tûs, stn.
dûs, stn.
tusch, s. tisch.
tûsch, stm.
tûsch, stm. in
tûsch-brief, stm.
tûscheit, s. tiuscheit.
tüscheln, swv.
tuschen, swv.
tuschen, swv. vgl. tuʒʒen.
tûschen, swv.
tûschen, stn.
tûschen, swv. in vertûschen.
tûscher, s. tiusch
tûscherîe, s. tiusch
tüscher, stm.
tusen, adj. s. tusenvar, tusenvêch.
tûsen, s. tûschen.
tûsen, swv. vgl. dôsen.
tûsent, num.  card.
tûsent-blat, stn.
tûsent-kunstiger, stm.
tûsent-leie, s. leie
tûsent-listeler, stm.
tûsent-listic, adj.
tûsentste, num.  ord.
tûsent-valt, adj. adv.
tûsent-valten, swv.
tûsent-valtic, adj.
tûsent-veltic, adj.
tûsentvaltic-lîche, adv.
tûsentvaltic-lîchen, adv.
tûsent-warbe, s. warbe.
tûsent-warp, s. warbe.
tûsent-zal, stf.
tusen-var, adj. s.  v.  a. tusen.
tusen-vêch, adj.
tûsig, s. tûsent;
tûsinc, s. tûsent;
tûsinc -ges, flex. ges stm.
tûsinger, stm.
tûsint, s. tûsent.
tûsse, s. tûʒe.
tussen, swv. s. tuʒʒen.
tûssereia, s. tiuscherîe.
tust, s. tjoste.
tuster, stn.
tüster-lîchen, adv.
tûsung, s. tûsent.
tûsunt, s. tûsent.
tûte, s. diute.
tute, swm. f.
 FindeB turn-knëht stm. kneht des turnherren, turmwächter N. v. B. 150. Rta. 1. 299,9. 20.
 
 turn-knopf stm. turmknauf Tuch. 105,8.
 
 FindeB türnlîn stn. dem. zu turn Chr. 4. 317,17. 318, 19; 5. 158,6. türnlein ib. 2. 279,25. 26. 286, 22. turnlein ib. 11. 703,17. türen lîn ib. 4. 112,2. er lieʒ im machen von holze ein kleineʒ türne lîn Alex. S. 129 b . turnel Mbrg. 4 b .
 
 turn-lôn stmn. lôn des turners. auch schullen wir den turner seines turnlôns richten und bezalen Mz. 4,255.
 
 turn-lœse stf. (BMZ I. 1035b)abgabe eines gefangenen od. gepfändeten, damit er aus dem turne entlassen od. nicht in denselben gesperrt wird Gr.w. 1,353. Mone z. 19,464. Rotw. 1,66 b ;
 
 
turn-lôsunge stf. entlassung aus der haft Mone z. 20,46 ( 1470 ).
 
 NLexer FindeB turnôs turnes stm. (BMZ III. 52a)ohne oder mit grosse (groschen), der t. od. der grosse t.: grossus Turonensis, fz. gros Tournois, alte französische silbermünze, die schon 1104 zuerst in Tours geschlagen sich bis ins 16. jh. erhalten hat ( vgl. Urb. s. 361. Vilm. 419 ), thuroneus (durnos, turniss, torness, tornesch, thornuss, tornusch, torns ) Dfg. 602 c , n. gl. 374 b . turnôs Md. ged. 4,412. W. 32 1338 . Ad. 1213. 28. Chr. 8. 53,12. Mz. 3, 20. Arch. W. 22,80 ff. turnois Ad. 115 1370 . turneis Cod. pal. 341,374 b . turnes Urb. 195,1. Mone z. 4,58 ( 1303 ). Miltenb. stb. 47 a . Weinsb. 54. thurnasch Schm. Fr. 1,623. turniss n. gl. 374 b . ein turniss das seind 18 Heidelberger pfenn. Pauli ( ausg. von Österley ) anhang s. 408. tornois Msh. 3,64 b . tornüss Schm. Fr. 1,623 ( 1449 ). tornes Wst. 429 1452 . torns n. gl. 374 b . vgl. Lexer turneisære, Lexer zorne.
 
 
turn-steiger stm. Chr. 11. 598,15.
 
 turn-stücke stn. turenstuck Chr. 10. 130. anm. 3.
 
 türnunge stf. incarceratio Dfg. 291 a .
 
 FindeB turn-wehter stm. ndrh. tornwechter Fromm. 2,455 b .