Wörterbuchnetz
Mittelhochdeutsches Handwörterbuch von Matthias Lexer 
 
tapfer bis tara-haft (Bd. 2, Sp. 1404 bis 1405)
 
tapfer, adj.
dapfer, adj.
tapfer, adv.
tapferic-heit, stf.
tapferkeit, stf.
tapfern, swv.
tæpisch, adj.
tapisserî, stf.
tapit, s. tepich.
tappe, s. tâpe.
tapûr, s. tambûr.
tar, s. turren.
tara-haft, s. tarehaft.
tarant -tes -des, flex. tes flex. des stm.
tarant-varwe, stf.
tare-haft, adj.
taren, s. tarn.
tæren, swv. dæren
tarent, s. tarant.
targe
targel, s. torkel.
targgel, s. torkel.
tärkîs, s. terkîs.
tarn, swv.
taren, swv.
tarnen, swv.
ternen, swv.
tarn-hût, stf.
tarniʒ-bühse, s. tërraʒbühse.
tarn-kappe, f. vgl. hëlkappe;
tarn-keppelîn, stn.
tarn-kleit, stn. s.  v.  a. tarnkappe vgl. hëlkleit.
tarrant, s. tarant.
tarraʒ, s. tërraʒ.
tarres, s. tërraʒ.
tarsche, swf.
tartsche, swf.
tarze, swf.
tarscher, stm.
Tarte, s. Tater.
Tarter, s. Tater.
tarze, s. tarsche.
tasch, stm.
tasche, swstf.
tesche, swstf.
taschel, s. teschelîn;
taschener, stm. vgl. tescheler.
taschner, stm. vgl. tescheler.
taschen-macher, stm.
taschen-meʒʒer, stn.
taschen-vach, stn.
taschen-valte, f.
taschen-wërc, stn.
taselen, swv. vgl. tasten.
tiselen, swv. vgl. tasten.
tasen, swv.
tassël, stn.
tasseln, s. tescheln.
tasten, swv.
tasten, stn.
tast-lich, adj.
tastunge, stf.
tat, s. tuon;
tât, stf. vgl. tæte.
Tatâne, swstm. s.  v.  a. Tater
Tatân, swstm. s.  v.  a. Tater
tate, swm.
tæte, stf. s.  v.  a. tât
tæte, adj. in meintæte;
tæte, swm. in meintæte, morttæte, übeltæte;
tætec, adj. in êtætec, kleintætec, missetætec, sëlptætec, snëltætec, übeltætec, untætec.
tætic, adj. in êtætec, kleintætec, missetætec, sëlptætec, snëltætec, übeltætec, untætec.
tatel-boum, stm.
tatel, m. s.  unter tateler;
tatele, swf.
tatel, swf.
tateler, stm.
Tateler, stm. s.  v.  a. Tater
tætelîn, s. tedelîn.
tatel-kërne, m.
tatel-kërn, m.
tæter, stm. vgl. guottæter, übeltæter.
Tater, stswm. n.  pr. swm.
Tarter, stswm. n.  pr. swm.
Taterære, stm.
tateren, swv.
Taterîe, stf.
taterisch, adj.
Tater-lant, stn.
tater-man, m.
tater-mennelîn, stn.
tât-gihtic, adj.
tætiger, stm. in übeltætiger.
tatsche, s. tarsche.
tatschûnen, swv.
tattel, s. tatele, Tater.
Tattel, s. tatele, Tater.
Tatter, s. tatele, Tater.
tattel-korn, stn.
tatze, f.
 FindeB tapfer dapfer adj. (BMZ III. 14b) tapfel: apfel Ls. 3. 102,127 —: fest, gedrungen, voll. diu prüstel schüllent an den juncfrawen klain sein und tapfer Mgb. 25,5. ir füeʒe in rehter mâʒe stuonden ir geschepfet wol, si wâren tapfer unde hol enmitten ein vil cleine Troj. 20014. ir arm hübsch und tapfel Ls. a. a. o.; maturus, ein dapferer Dfg. 352 a ; gewichtig, wichtig, bedeutend, ansehnlich Schm. Fr. 1, 614. Laur. Sch. 2517. tapfere gesetze Np. 84 ( 15. jh. ). die tapfern männer, burger Chr. 11. 786,15. 797,12. 15. 801,29. das ansehenlichst und dapferst ampt ib. 795,25 ; anhaltend und mit nachdruck streitbar Halbsut. ahd. taphar lat.gravis, gravidus; Wack. vergleicht lat. toper, slav. dobre;
 
 
tapfer adv. gewichtig, stark, sehr Pf. arzb. 2,1 c . Fasn. 879,5.
 
 tapferic-heit tapferkeit stf. (BMZ III. 14b) dapferigkeit, dapferkeit: maturitas, pulchritudo Dfg. 352 a . 471 c ; gewichtigkeit, wichtigkeit: die grösse und dapferkeit der sachen Chr. 11. 785,21 ; tüchtigkeit Leseb. 1048,9.
 
 tapfern swv. maturare Voc. 1482 ; getapheret ist uber mih hant dîn (gravata est super me manus tua) Windb. ps. bei Schm. Fr. 1,614.
 
 FindeB tæpisch adj. (BMZ III. 14b)täppisch Helbl. 14, 44. — zu tâpe.
 
 
tapisserî stf. der kön. majest. dapissery besichtigen und gein Augspurg zu fûren bestellen Frankf. bgmstb. 1493 vig. II. p. Luc. 1494 III. p. epiph. aus fz. tapisserie;
 
 
tapit s. Lexer tepich.
 
 
tappe s. Lexer tâpe.
 
 
tapûr s. Lexer tambûr.
 
 
tar präs. s. Lexer turren.
 
 
tara-haft s. Lexer tarehaft.