sûr-ampfer, stm.sûr-apfel, stm.sûr-becke, swm.sûr-brôt, stn.surch, stm.surcolt, s. surkôt.surcôt, s. surkôt.sûre, adj. s. sûr;sûre, adv.sûr, adv.sûrec, adj.sûrec-heit, stf.sûrekeit, stf.sûren, swv.sûren, stn.sürfeln, swv.sürpfeln, swv.surkôt, stn. m.sûr-krût, stn.sûr-kübel, stm.surm, stf.sûr-öuge, adj.surpel-boum, stm.sürpfeln, s. sürfeln.surt, stmnf.sûr-teic, stm.sürtel, stm.surt-hart, stm. vgl. surt.sûr-wint, stm.sûr-zapfe, swm.surzëngel, stm.surziere, f.sus, adv.sust, adv.sunst, adv.sûs, stm.sûsâ, s. sûsen.sû-sac, stm.sûse, swm.sûsen, swv.siusen, swv.sûsen, stn.siusen, stn.sus-lich, adj. s. v. a. solichsuspensiôn, stf.sust, s. sus.sust, stm.sû-stal, stm.suste, swf.sustentâkel, stn.suster, s. swëster.süster, s. swëster.sûster, s. schuochsûter.sut, stm.sute, stswf. m.sutte, stswf. m.sûte, s. siuwen;sûte, stf.sû-tenne, stn.sûter, stm. vgl. rintsûter, schuochsûter.sûter-gadem, stn.sûter-hûs, stn.sûter-stat, stf.sûter-wurz, stf.siter-wurz, stf.sütic, adj. vgl. siedic.sut-meister, stm.sû-troc, stm.sutte, s. sute, s. sôgetân.sutten, s. sute, s. sôgetân.sutten-wurz, s. sûterwurz.sutter, stm.suttern, swv.süttig, s. sütic.sû-tümpfel, stm.sû-tutte, f.sut-vleisch, stn.sut-wurz, s. sûterwurz.sûver, s. sûbsûver-, s. sûbsû-versnîder, stm.sûwe-einunge, stf.sûwel, s. sûl, s. siuwele.sûwele, s. sûl, s. siuwele.sûwen, s. siuwen, sûr.sûwer, s. siuwen, sûr.sûwer-brunne, swm.sû-wîse, stf.sûʒ-, s. süeʒ suoʒsû-zëhende, swm.swâ, conj.Swâb, s. Swâp.Swâbe, s. Swâp.Swâben-lant, stn.Swâben-rîche, stn.Swæbinne, stf.swæbisch, adj.swach, adj.swach, stm.swache, adv. | sûr-ampfer stm. (BMZ I. 31a)sauerampfer, accedula, alleluja Dfg. 7 a . 23 c . sûr-apfel stm. (BMZ I. 48a)malum amarum Dief. n. gl. 244 b . sûr-becke swm. sauerbrotbäcker, gegens. zu süeʒbecke Schm. Fr. 1,201. 2,321. Chr. 4. 256,3. sûr-brôt stn. (BMZ I. 264b)brot mit sauerteig gebacken, schwarzbrot Schm. Fr. 2,320. FindeB surch stm. mohrenhirse, sürch Schm. Fr. 2, 325. Germ. 11,176. surcolt surcôt s. Lexer surkôt.
sûre adj.s. Lexer sûr;
FindeB sûre sûr adv. (BMZ II2. 755b)auf sûre weise Berth. Kreuzf. geborget leit er sûre galt Ernst 4843. einen sûr an sehen Frlg. 133, 285 ;
sûrec adj. (BMZ ib. )sauer, bitter Diem. arzb. FindeB sûrec-heit sûrekeit stf. (BMZ ib. )bitterkeit, herbheit, acerbitas Dfg. 9 a . Türl. Wh. Jer. Marld. han. 102,31. saurchait Hpt. arzb. 102. FindeB sûren swv. (BMZ II2. 756a) siuren Msh. 2,331 a . Warn. 1250 —: sûr sein od. werden, acescere Dfg. 9 a , sûwern Voc. Schr. 29. Lampr. Trist. H. u. U. Warn. sîn süeʒeʒ leben begunde souren Pf. üb. 47,510. süeʒiu zît diu wellent sûren Msh. 2,291 b . daʒ lât dich niht sûren ( unglücklich sein ) ib. 1,203 a . mîn hôhe fröude s. muoʒ Reinfr. B. 16470. in herzen und gedanken sach man liebe s. ib. 6307. mit dat. d. p. dîn süeʒe kan mir s. ib. 4710. Warn. 1250. der guote wîn der sûret mir Msh. 2,96 a . dâ von sûret mir der muot ib. 1,135 b . vröude muoʒ mir s. ib. 2,319 b . — mit er-, ver-; | |