sloʒʒer-meister, stm.sluc -ücke, flex. ücke stf.slûch, stm.sluoch, stm.sluc-hart, stm. s. slurchart,slûche, s. sluoche.slûchen, swv.slûcher, stm.slucke, f.slücke, swf.slucken, swv.slucken-vane, swm. s. v. a. slucke.slucker, stm.slucknisse, stfn.sluckzen, swv.slûde, s. sliudeslûder, stf.slûder-affe, s. slûraffe.slûderer, stm.slûdern, swv.sluef, s. slâfen.sluf -ffes, flex. ffes stm. vgl. slupfslûf, stm. s. sliefen, s. sloufsluft, stf.slüf-türlîn, s. slüpftürlîn.sluf-winkel, s. sliefwinkel.sluh-rieme, swm.sluhtisch, adj.slummen, swv.slummer, stm.slummern, swv.slummerunge, stf.slummunge, stf.slump, s. slimp;slump, adj.slûn, stm. s. v. a. slûrslûn-, s. sliunslunc, stm. in mersluncslündec, adj. in gîlslündec, hundertslündec, këlslündec;slunt -des, flex. des stm.slunt-bein, stn.slunt-darm, stm.slunt-hart, stm. s. v. a. slinthartslunt-hertelîn, stn.sluntizen, swv.slunt-rœre, swf.sluoche, f. vgl. waʒʒersluoht.sluot, stf.slupf, stm.slüpfel, stm.slüpfen, swv. vgl. sluppern.slupfen, swv. vgl. sluppern.slupfer, adj.slüpfer, stm.slupferic, adj.slupf-loch, stn.slüpf-türlîn, stn.sluppern, swv.slûr, stm.slûr-affe, swm.slûder-affe, swm.slurc, stm.slurc-hart, stm. s. v. a. slinthart, slunthartslûrec-heit, stf.slurken, swv.slurker, stm.slûr-slehtic, adj.slurzic, adj. s. lërz, s. lurz.slute, swf.slutelîn, stn.sluttern, s. slotern.slützec, in beslützec, in beslützen.slützen, in beslützec, in beslützen.sluʒ -ʒʒes, flex. ʒʒes stm.slüʒʒel, stm.slüʒʒelære, stm. vgl. sluʒʒer;slüʒʒeler, stm. vgl. sluʒʒer;slüʒʒellîn, stn.slüʒʒel-trager, stm.slüʒʒel-treger, stm.slüʒʒel-tragerin, stf.slüʒʒel-wîse, stf.sluʒʒer, stm.smâ, stf. s. smæhe.smac, flex. ckes, ches stm. swm. s. v. a. gesmac.smach -ckes, -ches, flex. ckes, ches stm. swm. s. v. a. gesmac.smâch, s. smæhe.smac-haft, adj.smac-haftic, adj.smache, s. smac, smacken.smachen, s. smac, smacken.smac-heit, stf.smâcheit, s. smâheit, s. smæhelîche.smâch-lîche, s. smâheit, s. smæhelîche.smacht, s. smaht.smacke-lich, adj. vgl. smeclich.smacken, swv.smacken, stn.smackezen, swv. vgl. smatzen, vgl. smatzigen;smackic, adj. vgl. smeckic; | sloʒʒer-meister stm. Tuch. 97,12. FindeB sluc flex.-ückestf. (BMZ II2. 415b)schluck Fragm. 300, 206. — zu sliechen;
FindeB slûch sluoch stm. (BMZ ib. )haut Helmbr. 413 u. Lambels anm., schlangenhaut Mgb. Wolk. ; schlauch, röhre, uter Dfg. 631 b . zwên kurz sleuch von eim alten stiffel gemacht Tuch. 307,17. den wein durch einen schlauch in den keler ziehen lassen Np. 242. des serpanten pouch was ein eislîcher slouch Apoll. 10931 ; schlund, kehle Karlm. einen ganzen schâfpouch iʒʒet er in sînen slouch Apoll. 4541. 5442, gurgel der tiere Mone z. 16, 153. Krone 84, rüssel des elephanten Mgb. 136,12 ; schlund, abgrund: der helle slauch Wolk. 35. 3,9 ; persönl. der schwelger, fresser Berth. Fragm. Pass. da gîng der ungeschaffen slûch und aʒ den fladen Mor. 2,704. niht guotes sinnes hât der slûch, der niht aht wan ûf sînen bûch Tanh. hofz. 243. swer in der jugent wirt ein slûch und mit frâʒe an sîn alter kumt, wirt im dâ von ein grôʒer bûch, wie lützel daʒ der sêle frumt ib. 249. [ sluc-hart stm. (BMZ II2. 415b)] s. Lexer slurchart, doch vgl. Frisch 2,202 a . slûche s. Lexer sluoche.
slûchen swv. (BMZ II2. 415b)schlingen, schlucken Glaube 614. lustlîch slauchen Wolk. 105. 5,2. ich kan wol aus dem kutrolf slauchen Fasn. 240,14 ;
slûcher stm. schlemmer. saufer und slaucher Fasn. 254,12. slucke f. (BMZ II2. 415b)ein gefälteltes kleid, kittel. sluck vel morschnitz, multiplicum Voc. 1482. sluck vel hulle, teristrum ib. kittel vel schluck, teristrum, vestis mulieris linea etc. Dief. n. gl. 362 b . leg ab die alten slucken Ga. 2. 442,963. ich wolt euch geben ein schlucken von guotem zwilch Fasn. 396,5. slucke im Narr. 63,75 als rotwälsches wort. vgl. Schm. Fr. 2,506. Kwb. 220 und sluckenvane, slute.
FindeB slücke swf. (BMZ ib. )schlung, öffnung, lücke. die slücken der abtrünnigen engele mit menschen erfüllen Hpt. 9,10. vgl. Oberl. 1419 ;
slucken swv. (BMZ ib. ) fact. zu sliechen: schlingen, schlucken, glutire, ingurgitare, ligurire Dfg. 266 c . 298 c . 329 b , n. gl. 195 b . absol. Hätzl. 2. 67,156. tr. er wânde daʒ er in slucken müeste, wan er was in der wüeste gewesen lange ân eʒʒen Troj. 9789. daʒ sie eʒ in sich truckten und unkiuwes slucten Ls. 3. 402,146. bildl. Walth. 81,28 ; schluchzen, singultire Dfg. 536 c . — mit ver-.
slucken-vane swm. (BMZ III. 235b)s. v. a. Lexer slucke. haselnüʒʒe, die sie nemen der vil wol getânen bî dem tanze ûʒ ir sluckenvanen ( gedr. slukken ûʒ ir vanen) Msh. 3,279 a . V riderûn ir sluckenvanen slîfet ûf der erd ib. 292 b . | |