sëlp-schulde, swm. s. v. a. sëlpscholsëlp-schuldener, stm.sëlp-schuldic, adj.sëlp-schuldige, swm. s. v. a. sëlpschuldenersëlp-schuldiger, stm.sëlp-seil, stn.sëlp-sëlp, pron. adj.sëlp-sîn, stn.sëlp-sînde, stn.sëlp-stênde, part. adj.sëlp-storbic, adj.sëlp-tæter, stm.sëlp-tætic, adj.sëlpuldig, s. unter sëlpwaltic.sëlp-var, adj.sëlp-viur, stn.sëlp-wahsen, part. adj.sëlp-wal, stf. s. v. a. sëlpkürsëlp-walt, adj.sëlp-waltic, adj.sëlpwaltic-heit, stf.sëlpwaltic-lîche, adv.sëlp-walzende, part. adj.sëlp-warm, adj.sëlp-wege, stf.sëlp-weibel, stm.sëlp-wësec, adj.sëlp-wësen, stn.sëlp-wësende, part. adj.sëlpwësen-lîche, adv.sëlpwësen-lîcheit, stf. s. v. a. sëlpwesensëlp-zunge, swf.sêl-rihter, stm.sels, s. salse.selse, swf.selsener, stm. vgl. sulzenære.sêl-sorge, f.sêl-sorger, stm.sêl-swëster, stf. s. v. a. sêlnunne.sëlt, adj. in sëlten, sëltsæne.sëlten, adv.sëlten, adj.selter, s. salter;selterschen, f.sel-tragære, stm.sêl-trager, stm.sëlt-sæne, adj.sëlt-sæne, stf.sëltsænec-heit, stf.sëltsæn-lich, adj. s. v. a. sëltsæne.sëltsæn-lîche, adv.sëlt-sêne, s. sëltsæne.sëlt-seine, s. sëltsæne.sëlt-sîne, s. sëltsæne.sëltz-, s. sëltssël-visch, stm. vgl. sële.sêl-warte, swm.sêl-warter, stm.sêl-werter, stm.selwen, swv.sêl-wîn, stn.selz, s. salse, sëltssëlz-, s. salse, sëltssel-zëhende, s. salzëhendeselzer, s. salzer.sem, s. sam, s. soum, s. sënewe.sëmbe, s. sam, s. soum, s. sënewe.semblanze, stf.semec-lich, s. sameclich.semede, stswf. stn.semde, stswf. stn.semedehe, stn.semedîn, adj. vgl. sebedisch.sëmel-brôt, stn.sëmele, swstf.sëmel, swstf.simele, swstf.simel, swstf.sëmeler, stm.sëmel-grûʒ, stmf.seme-lich, s. samelich, s. sumelich.sëmelîn, stn.sëmelîn, adj.sëmel-kuoche, swm.sëmel-lêhen, stn.sëmel-mël, stn.simel-mël, stn.sëmel-muos, stn.sëmel-rocke, swm.sëmel-strützel, stm.sëmel-wecke, m.semen, s. samen, samenære.semener, s. samen, samenære.sement-lîche, s. samentlîche.semer, s. soumære.semet, s. samît.semfte, s. senfte, s. senftenier.semftinîr, s. senfte, s. senftenier.semir, s. sam.semmir, s. sam. | sëlp-schulde swm. (BMZ II2. 183b)s. v. a. Lexer sëlpschol Freiberg. 187. 95. 244. 85. Wp. 1. die selbschulden und bürgen Schwbg. a. 1410. 54 (-scholde). Heum. 324 1479; sëlp-schuldener stm. dasselbe Halt. 1675. Mainz. lgb. 150 f. Mone z. 4,157 ( 1466 ). Oest. w. 26,6 ; der täter im gegens. zum mitschuldigen ib. 246,33. 247,37. 309,24 ;
sëlp-schuldic adj. (BMZ II2. 187b)selbst für seine schuld einstehend Kulm. r. 3,125. Halt. 1674 ;
sëlp-schuldige swm. (BMZ ib. )s. v. a. Lexer sëlpschuldener Freiberg. Kulm. r. Wp. G. 1. Mühlh. rgs. 141. Böhm. 545 1337 ; wer ouch di selbin untêtigen lûte hûset, dy schol man glîcher wîse jagen als di selbschuldigen Bu. 254 1369; sëlp-schuldiger stm. selbstschuldner Cds. 2, 24 ( 1305 ). Halt. 1675. sëlp-seil stn. (BMZ II2. 288b)ein nicht künstlich geflochtenes (aus zerschnittenen mänteln gemachtes) seil Gr. Rud. 22,18 u. anm. sëlp-sëlp pron. adj. (BMZ II2. 247b, 25)verst. sëlp Freid. Griesh. des selpselben tages N. v. B. 95. ich behalte selbe selbe dînen sun Rul. 100,26. sëlp-sîn sëlp-sînde stn. (BMZ II2. 294a)substantia Dfg. 561 c . FindeB sëlp-stênde part. adj. (BMZ II2. 576a)durch sich selbst bestehend Myst. 2. 327,27. daʒ selbstênde, substantia Dfg. 561 c . sëlp-storbic adj. (BMZ II2. 643b)das selbstorbige gefallene viche Dür. chr. 17. sëlp-tæter stm. patrator maleficii Halt. 1676 1470; | |