saf -ffes, flex. ffes stn.safer, stn. vgl. safrân.safer-glas, stn.saferîn, adj.safer-var, adj.saffart, s. safrân.saffec, adj.saffic, adj.saffec-heit, stf.saffëhtic, adj.saffen, s. seffen;saffen, swv.saffîr, s. saphîr.safîr, s. saphîr.safrân, stm. vgl. safer.saffrân, stm. vgl. safer.safrân-schouwer, stm.saf-rîche, adj.saft, stn. s. saf.safte, swv. s. seffen.saften-howe, s. schafthöuwe.saftic, s. saffec.sagân, m. s. v. a. sevenboumsag, s. sac, s. sage.sâgær, s. sæjære.sage, s. sege.sage, stf.sage, stf. vgl. sagunge;sag, stf. vgl. sagunge;sage, swm. vgl. die composs. ansage, êsage, leitsage, ursage, vorsage, wârsage, wîssage.sage-bære, adj.sage-bloch, s. segebloch, segeholz.sage-holz, s. segebloch, segeholz.sage-haft, adj.sageine, s. segene.sage-liet, stn.sage-mære, stn.sagen, swv. s. segen.sagen, swv.sagen, stn.sâgen, s. sëhen.sâgen, s. sæjen.sægen, s. sæjen.sagen-bære, s. sagebære.sagendic, adj.sager, stm.sagersagerære, stm.sagrære, stm.-er, stm.sagger, s. sackers.sagich, stmn.sagîsen, s. sëgense.sagler, stm. vgl. seglisch.sag-man, s. sacman, sagemære, segemül.sag-mære, s. sacman, sagemære, segemül.sag-mül, s. sacman, sagemære, segemül.sagrân, stm. s. v. a. sagerære;sagrære, s. sagerære.sagrer, s. sagerære.sagunge, stf. s. v. a. sage,sæhen, s. sæjen.saher, stm.saherach, stn.sahs, stf.sahs, stn.Sahse, swm. n. pr.saien, s. sæjen.saigen, s. sæjen.sainte, adj. s. sancte.sair, s. saher.sæjære, stm.sæjer, stm.sæje-man, stm.sæjen, swv.sæn, swv.sæjet, stm.sæje-vaʒ, stn.sæjunge, stf.sak, s. sac, sacman.sak-man, s. sac, sacman.sal, sol.sal, stm. stn.-sal, ableitungssilbe.sal, stm. sw.sal, stm.sal, stf.sale, stf.sal, adj.sal -wes, flex. wes adj. stnm.sal -wes, flex. wes stm.sâl, adj.salamander, stm. f.salât, stm.salb, pron. s. sëlp.salbân, s. salveie.salbe, s. salveie.salb-buhse, s. salbenbühse.salbe, swf. st. f.salbëhtic, adj. | FindeB saf flex.-ffesstn. (BMZ II2. 13a) saft Loh. 3042. Msh. 3, 219 b . Mgb. 312,9. Such. 30,62. Md. ged. 1, 1221. Germ. H. 7,286 —: saft, succus (saf, safe, sapf, saft) Dfg. 564 a , n. gl. 354 a . Diem. Ms. ( saffes trôr H. 3,430 b ). Lieht. Frl. Pass. ( des stammes saf H. 184,36). daʒ vil bittere saf von einem appele er gesouc Glaub. 812. W. v. N. 11,30. der würze saf Loh. 7571. palsems s. ib. 3049. touw des saffes Mariengr. 82. der krûte s. Albr. 32, 475. mit der blûmen saffe ib. 33,293. dâ mite er in den boum hie, daʒ daʒ saf her ûʒ gie ib. 20,76. grüen saffes bar als ein dürrer storre Hadam. 375. vgl. Mgb. 210,32. 276, 2. 295,10 u. o. rôteʒ s., blut Konr. Dan. 4908. Apoll. 9563. mit der laugen plaschen traf er Gumpen ûf daʒ saf Msh. 3,291 b . der ougen s., trähnen Parz. Troj. Loh. 305. 3042. 6365. beidiu ougen saffes bar Wwh. 69,28. bildl. Gsm. Spec. Pass. du berndeʒ saf minnen blüete Tit. 96,1. Msh. 1,327 b . sît fröuden blüent ûʒ der minnen saffe Hadam. 330. aller fröuden s. ib. 148. 375. êren s. Mf. 134. alsô bluote der von Prâbant nâch sînes stammes saffe Loh. 3817. — ahd. saf, mit seben zu lat. sapere Curt. 2 424. Dief. 2,292.
FindeB safer stn. (BMZ II2. 13b)blauer glasfluss aus kobalt, saflor, zaffer Parz. 3,14. saphîr Krone 67 ( var. schaffer). 727. it. záffera vom arab. zafra nhd.gelb, dunkel, gold, galle Weig. 2,531. 1118. vgl. Lexer safrân.
FindeB safer-glas stn. (BMZ II2. 131a, 14)dasselbe. durchliuhtic sam ein saverglas wirt noch sîn wille trüebe Troj. 10462. FindeB saferîn adj. aus safer. saverîne köpfe ( becher ) Wack. pr. 49,61. FindeB safer-var adj. blaufarbig. savervarwe ( hs. saurvarwe) kasten Er. B. 7725, vgl. Germ. 7,463. bei Haupt lâsûrvar.
saffart s. Lexer safrân.
saffec saffic adj. (BMZ II2. 13b)saftig, succulentus (saffig, saftig, saftech) Dfg. 564 a , n. gl. 354 a . Mgb. Such. eins boumes loup, eʒ sî saffig oder toup S.Nic. 114. du saffic wunnenbernder stam Kolm. 7,292. seffic Frl. kl. 3,5. saftic Msh. 3,213 a . Ls. 2. 713,95. saffec-heit stf. saffyckeyd, succulentia Dfg. 564 a . saffëhtic adj. saffechtig, succulentus Dief. n. gl. 354 a . saffen s. Lexer seffen;
FindeB saffen swv. (BMZ II2. 13b)saft gewinnen, saftig sein od. werden Frl. swenne saffet der walt Herb. 1238. | |