Wörterbuchnetz
Mittelhochdeutsches Handwörterbuch von Matthias Lexer 
 
Lêôplâne bis lêrære (Bd. 1, Sp. 1883)
 
Lêôplâne, n.  pr.  f.
lêparte, s. lêbart.
leopard, s. lêbart.
lëph, s. lëfs.
lëphs, s. lëfs.
lëp-kuoche, s. lëbekuoche.
leppelîn, stn.
leppen-hunt, stm.
lepperîe, stf.
leppisch, adj.
leppischen, adv.
lëps, s. lëfs s. lëbetac.
lëp-tac, s. lëfs s. lëbetac.
lêrære, stm.
lêrer, stm.
lërc, flex. kes adj.
lirc, flex. kes adj.
lurc -kes, flex. kes adj.
lerch-boum, stm. s. larche.
lêrche, swf.
lërche, swf.
lerchîn, adj.
lêre, adj. s. lære.
lêre, stf.
lêrec, adj. in lîhtlêrec, ungelêrec.
lêric, adj. in lîhtlêrec, ungelêrec.
lêreche, s. lêrche.
lêre-kint, stn. vgl. lërnkint.
lêr-kint, stn. vgl. lërnkint.
lêre-knabe, swm. vgl. lërnknabe.
lêre-knëht, stm. vgl. lërnknëht.
lêre-meister, stm. vgl. lêrermeister;
lêre-meisterinne, stf.
lêre-meister-schaft, stf.
lêren, swv. s. læren.
lêren, swv.
lêren, stn.
lêrer, s. lêrære.
lêrer-meister, stm. s.  v.  a. lêremeister
lêrer-stuol, stm. vgl. lêrstuol u. meisterstuol.
lêre-tohter, stf. vgl. lërntohter.
lërfen, swv. vgl. lërken.
lêr-gëlt, stn.
lêrhe, s. lêrche.
lêriche, s. lêrche.
lêrike, s. lêrche.
lêr-hûs, stn. vgl. lërnhûs.
lêr-jâr, stn.
lêr-junge, swm.
lêr-junger, stm.
lêrke, s. lêrche.
lërken, swv.
lêr-kint, s. lêrek
lêr-knëht, s. lêrek
lêr-lich, adj. vgl. lërnlich.
lërnære, stm.
lërne, stf.
lërnen, swv.
lërn-hûs, stn. vgl. lêrhûs.
lërn-kint, stn. s.  v.  a. lêrkint
lërn-knabe, swm. s.  v.  a. lêrknabe
lërn-knëht, stm. s.  v.  a. lêreknëht
lërn-lich, adj. vgl. lêrlich.
lërn-tohter, stf. s.  v.  a. lêrtohter
lërnunge, stf. vgl. lêrunge.
lerren, swv. s. ungelerret.
lerse, f.
lêr-spruch, stm.
lêr-stuol, stm. vgl. lêrerstuol, meisterstuol.
lêr-tohter, s. lêretohter.
lêrunge, stf. vgl. lërnunge.
lêr-vrouwe, stf.
lërz, adj.
lërzen, swv.
lës, stn. in vorlës.
les, adj.
lês, adv. s. lêwes.
lësære, stm.
lëser, stm.
leschære, stm.
lescher, stm.
leschærinne, stf.
lëschen, stv.  I,  2.
leschen, swv.
lesch-gruobe, f.
lesch-meister, stm.
lesch-troc, stm.
lesch-wadel, stm.
lese, f.
lëse-banc, stf.
lëse-korn, stn.
lëse-kübel, stm.
lese-mânôt, stm.
lëse-meister, stm.
lësemeister-ambet, stn.
lësen, stv.  I,  1.
lësen, stn.
lësende, part.  adj.
lësen-lich, adj.
lëser, stm. s. lësære.
 Lêôplâne n. pr. f. (BMZ I. 965a)die ebene von Kanvoleiʒ Parz. — hat mit lê, hügel (wie zu Reinh. sendschr. s. 61 vermutet wird) nichts zu schaffen, sondern ist = fz. lee plaine, nhd.weite ebene (vgl. ouch was der plân sô breit 61,16). s. Bartsch zu Parz. 2,168.
 
 
lêparte leopard s. Lexer lêbart.
 
 
lëph lëphs s. Lexer lëfs.
 
 
lëp-kuoche s. Lexer lëbekuoche.
 
 
leppelîn stn. dem. zu lappe, läppchen. er sol ouch geben einen huot mit lauter vêhem, mit lepplîn oder swie in der herzog tragen wil Urb. B. 2,527. vgl. Ammenh. 68 u. gollierleppel.
 
 
leppen-hunt stm. Ksr. s. 250 (= leitehunt Swsp. 278,5 ).
 
 
lepperîe stf. lapperei, torheit. eitel lepperei Fasn. 84,12 ;
 
 
leppisch adj. wie ein lappe, läppisch Ring 1 d , 6. Kell. erz. 112,11. Fasn. 42,19. 520,15 ;
 
 
leppischen adv. l. tuon Fasn. 657,4.
 
 lëps s. Lexer lëfs lëp-tac s. Lexer lëbetac.
 
 
NLexer FindeB lêrære lêrer stm. (BMZ I. 966a)lehrer Aneg. Warn. Priesterl. 112. Kchr. D. 189,15. Karl 8077. Apoll. 2141. W. v. Rh. 4,35. 44. Buch d. r. 1639. Mgb. 55,10. 347,32. Pass. 150, 3. Elis. 4021. Evang. 276 b . Fronl. 45 u. o.