Wörterbuchnetz
Mittelhochdeutsches Handwörterbuch von Matthias Lexer 
 
lëchezen bis lecken (Bd. 1, Sp. 1850)
 
lëchezen, swv.
lëchzen, swv.
lech-lîchen, adv. s. lachelîche.
lëcht, adv. stn. s. lîhte, lahter.
lechter, adv. stn. s. lîhte, lahter.
lecke, adj.
lecke, stf. vgl. lege.
legge, stf. vgl. lege.
lecke, stf. s. lecken.
lëcke-brët, stn.
lecken, swv.
lecken, stn.
lecken, swv.
lecken, swv. s. legen.
lëcken, swv.
lëcker, stm.
lëcker, adj.
lëcker-biʒ, stm.
lëcker-haftic, adj.
lëcker-heit, stf.
lëckerîe, stf.
lëckerisch, adj.
leckeritz, s. lakeritze.
lëcker-lîche, adv.
lëcker-lîchen, adv.
lëckerlîn, stn.
lëcker-munt, stm.
lëckern, swv.
leckerzweig, s. lakeritze.
lëcke-spiʒ, stm. s.  v.  a. lëcker,
lëck-mël, stn.
lëckoge, s. lëbekuoche.
lëckuche, s. lëbekuoche.
lecter, stm.
lectuârje, s. lactwârje.
lectquerge, s. lactwârje.
lëcze, swstf.
lëczener, stm.
lëddern, s. liderîn.
lede, stf.
lëdec, adj.
lëdic, adj.
lëdec-heit, stf.
lëdekeit, stf.
lëdikeit, stf.
lëdec-lich, adj. s.  v.  a. lëdec.
lëdec-lîche, adv.
lëdec-lîchen, adv.
lëdec-vrî, adj.
lëdegen, swv.
lëdigen, swv.
lëdegunge, stf.
ledekîn, stn.
ledelîn, stn.
leden, swv. in entleden.
lëder, stn.
lëderære, stm.
lëderer, stm.
lëder-banc, stf.
lëder-bant, stn.
lëder-boum, stm.
lëder-birn-boum, stm.
lëderen, swv.
lëder-gerwe, swm.
lëder-gerwer, stm.
lëder-hose, swf.
lëder-hûs, stn.
lëderîn, adj. s. liderîn.
lëder-kalc, stm.
lëder-kiuwer, stm.
lëder-lachen, stn.
lëder-lêhen, stn.
lëder-macher, stm.
lëder-mecher, stm.
lëder-sac, stm.
lëder-smërer, stm.
lëder-snîder, stm.
lëder-swal, swf.
lëder-vrâʒ, stm.
lëdigen, swv. s. lëdegen;
lëdigære, stm. s.  das  folgd.
lëdigærinne, stf.
lëdigunge, stf. s. lëdegunge.
ledl, s. ledelîn.
ledlîn, s. ledelîn.
ledter, s. lecter.
lëf, s. lëfs.
lêf, s. loufen.
lef, stm.
leffel, stm. sw.
leffel-brët, stn.
leffel-drenge, swm.
leffeler, stm.
leffel-kar, stn.
leffel-krëbe, swm.
leffel-lade, stf.
leffel-macher, stm.
leffel-vuoter, stn.
lëfs, stswmf. stf. swf.
lëfse, stswmf. stf. swf.
 NLexer FindeB lëchezen lëchzen swv. intens. zu lëchen: austrocknen s. zerlëchzen; lechzen, der hirs lehazte nâch dem waʒʒer Fronl. 16.
 
 lech-lîchen adv.s. Lexer lachelîche.
 
 
lëcht adv. lechter stn.s. Lexer lîhte, Lexer lahter.
 
 
lecke adj. des râtes was er lecke (: hecke) j.Tit. 265. uns leken ( törichten? ) lûden Hans 3156.
 
 lecke legge stf. (BMZ I. 956b)leiste, saum Diem. Serv. vgl. die belege od. leisten, lacinia Dfg. 315 a ( 1590 ) ; lage, reihe, schichte. mit pillen was geleit ein rîche lecke (: ecke) Krone 15675. ein lecki ruoben, ein leggi krût Mone z. 2,186. ein leck mit pfeil und tausent pfeileisen Germ. 16,77 ( 15. jh. ). vgl. Lexer lege.
 
 
lecke stf. (BMZ ib. )benetzung, bes. mit warmem badewasser Wolk. ; das peitschen mit dem badwadel. ân lecke mochten sie nit baden Lcr. 40,2071 ( vgl. 2076). einer legk solt uns gewern Germ. 5,216, leche Helbl. 3,63 ; heilung? sy besorgt, sy künd nit bass der kretz halb komen zu ainer leck Hpt. 8. 540, 105. s. Lexer lecken.
 
 
lëcke-brët stn. der monche leckebreth Wsp. 779. kurh. leckebret, schmähender ausdr. für zunge Vilm. 246.
 
 FindeB lecken swv. (BMZ I. 956b)benetzen Mart. 46,82 ; mit dem badwadel streichen. sie leckten, dasz in ward ze heisz Lcr. 40,2076. zehant wart ich âne wadel die widervart gelecket, ohne den badwadel den weg wieder zurückgepeitscht ( Bech ) Üw. H. 565. — zu lëchen, vgl. Weig. 2,25.
 
 
lecken stn. mit lecken, paden und krauen Fasn. 794,20.
 
 lecken swv. (BMZ I. 957a)mit den füssen ausschlagen, hüpfen Pass. daʒ pfert lecket, scherzet und bîʒet Renn. 4259, vgl. 9651. lecken od. springen saltare Voc. 1482. — vgl. leichen u. Weig. 2,25.
 
 
lecken swv. (BMZ I. 957b)s. Lexer legen.