Wörterbuchnetz
Mittelhochdeutsches Handwörterbuch von Matthias Lexer 
 
krâmære bis krâmer (Bd. 1, Sp. 1705)
 
krâmære, stm.
krâmer, stm.
kræmer, stm.
krambit, s. kranewite
krâm-buode, f.
krâm-decke, f.
krâme, swm. s. krâm;
krâme, stf. s.  v.  a. krâm
krâm, stf. s.  v.  a. krâm
krâmec, adj.
krâme-korp, s. krâmkorp.
kræmel, stn.
krâmen, swv.
krâmer, s. krâmære.
kræmer, s. krâmære.
krâmer-gewihte, stn. s. krâmgewihte.
krâmerîe, stf.
kræmerîe, stf.
krâmerinne, stf.
kræmer-korp, s. krâmkorp.
krâmer-meister, stm.
krâmer-zunft, stf.
krâme-sîde, f.
kramet-boum, s. kranewitboum.
krâm-gaden, stn.
krâm-gelœte, stn. s.  v.  a. krâmgewihte
krâm-gewant, stn. vgl. krâmwât.
krâm-gewihte, stn. vgl. krâmgelœte.
krâm-korp, stm.
kræmlach, stn. vgl. kræmel.
kramme, swm. s.  v.  a. kram
krammen, swv.
kramp, s. krampf;
krampe, swm.
krampen-macher, stm. s.  unter krôpenmacher.
krampf, stm.
krampf, m.
krâm-schaft, stf.
krâm-schaz, stm.
krâm-schilt, stm.
krâm-wât, stf. s.  v.  a. krâmgewant
krân, stf. s. krône.
kræn, swv. s. kræjen.
krân-apfel, stm.
kran-ber, stf. s.  v.  a. kranewitber vgl. kranechber.
kran-bit, s. kranewite.
kranc, s. kranech.
kranc -ges, flex. ges stm.
kranc, adj.
kranc, stm.
kranc-gemuot, adj. s.  v.  a. krancmüetic
kranch, s. kranech.
kranc-heit, stf.
krankeit, stf.
kranc-lich, adj.
krenc-lich, adj.
kranc-lîche, adv.
krenc-lîche, adv.
-en, adv.
kranc-müetec, adj. vgl. krancgemuot;
kranc-müetec-heit, stf.
krancte, s. krenken.
kranc-var, adj.
kranc-wurz, stf. s. kranechwurz.
krane, swm. s.  das  folgd.
kranech, stm. swm.
kranch, stm. swm.
kraneche, stm. swm.
kranche, stm. swm.
kranech-ber, stf.
kranech-hals, stm.
kranechinne, stf.
kranech-snabel, stm.
kranech-wurz, stf.
krane-wit-ber, stf.
krane-wit-boum, stm.
krane-wite, stm.
krane-wit-holz, stn.
krane-wit-stûde, swf.
krane-wit-vogel, stm.
krang, adj. s. kranc.
krange, swm.
krangel, stm.
krangeln, swv.
krangen, stn. s.  v.  a. krange,
kranich, s. kranech.
kranke, swm.
krankeit, s. krancheit;
kranken, swv.
kranken, stn.
kran-snabel, s. kranechsnabel.
krant -des, flex. des stm.
krant-wër
krant-wërre
kran-wit, s. kranewite, kranechwurz.
kran-wurz, s. kranewite, kranechwurz.
kranz, stm.
kranzel, stn. s. krenzelîn.
krap-armbrust, stm.
krapfe, swm.
 FindeB krâmære krâmer kræmer stm. (BMZ I. 873b)handelsmann, der seine waare in einer krâme feilbietet, krämer. krâmære Parz. , krâmer ib. u. Helmbr. 1074. Wartb. 25,3. Renn. 21918. Fasn. 481,4. Chr. 4. 23,14. 321,2. 12. 328,10; 5. 2,21. 126,26. 27. 127,3. 153,20. krômer Np. 185. Dfg. 302 a . Fasn. 668,7. kræmer Kolm. 6,396, md. krêmer Mor. 1,3812. Mügl. 12,4. Freiberg. 278. Chr. 3. 147,26. Fasn. 480,4. 481,35.
 
 krambit s. Lexer kranewite u. die composs.
 
 
krâm-buode f. krambude md. krâmbôde Riedel cod. dipl. 14,75.
 
 krâm-decke f. krômdeck, velarium Dfg. 609 b .
 
 krâme swm.s. Lexer krâm;
 
 
FindeB krâme krâm stf. (BMZ I. 873b)s. v. a. Lexer krâm krambude eig. u. bildl. krâme Gudr. (251, 2). Neidh. Frl. Elis. (339). der spileman havede behangen sîne crâme mit gewête selzêne Roth. 3111. ir krâme was wîlent vil genæme Renn. 16698. Albers chrâm, deu dâ leit an dem Hôhenmarchte Usch. 195 ( 1340 ). kræme Mart. 17,84 ; waare, diu krâm diu ist nû ûʒ geleit Teichn. 170 ;
 
 
krâmec adj. k. sîn, einen krâm, geschenk kaufen Virg. 348,10.
 
 krâme-korp s. Lexer krâmkorp.
 
 
kræmel stn. (BMZ I. 873b) dem. zu krâm, gekauftes geschenk Mart. 47,93. vgl. kræmlach;
 
 
krâmen swv. (BMZ ib. )kramhandel treiben, nundinare Dfg. 385 b ; kaufen, einkaufen, bes. ein geschenck, absol. Troj. (19634), tr. Barl. Ms. ( H. 1,361 a ). wan er ir den spiegel gekrâmet het Hätzl. 2. 67,303. mit ver-;
 
 
krâmer kræmer s. Lexer krâmære.