Wörterbuchnetz
Mittelhochdeutsches Handwörterbuch von Matthias Lexer 
 
ge-saft bis ge-salzen (Bd. 1, Sp. 893 bis 894)
 
ge-saft, s. seffen;
ge-saft, stn.
ge-sage, stf. s. gesege.
ge-sagen, swv.
ge-sagide, stf. s. gesegede.
ge-saiʒʒe, stn. s. gesæʒe.
ge-sæjen, swv.
ge-salbede, stf. s. geselbede.
ge-sæligen, swv.
ge-salwieren, s. salwieren.
ge-salzen, part.  adj. s. salzen.
ge-samben, swv. s. gesamenen;
ge-samen, swv. s. gesamenen;
ge-samen, adv.
ge-samene, stn. s. gesemene;
ge-samenen, swv.
ge-samnen, swv.
ge-samen, swv.
ge-sament, part.  adj.
ge-samt, part.  adj.
ge-sân, s. gesagen, gesæjen, gesëhen.
ge-sæn, s. gesæjen.
ge-sanc -ges, flex. ges stnm. vgl. gesenge.
ge-sant -des, flex. des stn.
ge-sante, s. senden, gesenden.
ge-sante, s. senden, gesenden.
ge-sat
ge-saten, swv.
ge-satten, swv.
ge-sat-lich, adj.
ge-satz, stn. s. gesetze.
ge-satz-buoch, stn.
ge-satzt, stn. s. gesetzede.
ge-sæʒe, stn.
ge-sâʒen, swv.
ge-sâʒet, part.  adj.
ge-sazt, stn.
ge-sazte, stn.
ge-schâchen, swv.
ge-schæchet, part.  adj.
ge-schâch-zabelt, part.  adj.
ge-schade, swm.
ge-schaden, swv.
ge-schaf, stn.
ge-schäfede, s. gescheffede;
ge-schäffec, adj. s. gescheffec;
ge-schaffen, stv.  I,  4.
ge-schaffen, part.  adj. s. schaffen.
ge-schaffen-heit, stf.
ge-schafnisse, stn. s. geschefnisse;
ge-schaft, stf.
ge-schaft, stn. s. gescheffede, s. geschefte;
ge-schäft, stn. s. gescheffede.
ge-schal -lles, flex. lles stmn. stm. vgl. schël, vgl. schëllec;
ge-schallen, swv.
ge-schalt
ge-schalten, stv.  red.  I,  1.
ge-schamen, swv.
ge-schanden, swv.
ge-schant
ge-scharbe, stn.
ge-scharn, swv.
ge-schar-sachet, part.  adj. s. scharsahs.
ge-schas, s. geschôʒ.
ge-schatte
ge-schatzen, swv.
ge-schawer, stm. s. geschouwer.
ge-schâ-zavelt, s. geschâchzabelt.
gëschec-heit, stf.
ge-scheffec, adj.
ge-scheffede, stfn. n. fem. vgl. geschaft stfn.
ge-schepfede, stfn. n. fem. vgl. geschaft stfn.
ge-schefte, stfn. n. fem. vgl. geschaft stfn.
ge-scheft, stfn. n. fem. vgl. geschaft stfn.
ge-scheffen, swv.
ge-schepfen, swv.
ge-schefnisse, stn.
ge-schepfnisse, stn.
ge-scheft-brief, stn.
ge-schefte, stfn. s. gescheffede;
ge-scheft, stfn. s. gescheffede;
ge-scheftec, adj.
ge-schefter, stm.
ge-scheft-hërre, swm.
ge-scheft-lich, adj.
ge-scheft-liute
ge-scheft-man, stm.
ge-scheftnisse, stn.
ge-schëhen, stv.  I,  1.
ge-schëhen, stn.
ge-schëhen-heit, stf.
ge-schëhunge, stf.
ge-scheide, stf. s. geschîde.
ge-scheide, stn.
ge-scheiden, stv.  red.  II.
ge-scheiden, part.  adj. s. scheiden.
ge-scheiden-heit, stf.
ge-scheidunge, stf.
ge-scheine, stf.
ge-scheit, adj. s. geschîde.
 ge-saft part. s. Lexer seffen;
 
 
NLexer ge-saft stn. saft. dîn vedervarwe die sint kranc, dû hâst smæhe vogels gesaft (: kraft) Hpt. 7,353. vgl. Zimr. chr. 2. 386,22; 4. 361,31.
 
 [ ge-sage stf. (BMZ II2. 15a)] s. Lexer gesege.
 
 
FindeB ge-sagen swv. (BMZ II2. 20b) contr. gesân Mor.: sagen, nennen, erzählen, allgem. ( daʒ ich von einem man gesage Silv. 32. Konr. Al. 44. des leben ich hie gesage ib. 7. den hie sîn leben wirt geseit 48. daʒ man mich niht kan gesagen ze landes herrn Bit. 11576 ). mit an ( Berth. 160,23 ), vor;
 
 
ge-sagide stf.s. Lexer gesegede.
 
 
ge-saiʒʒe stn.s. Lexer gesæʒe.
 
 
NLexer ge-sæjen swv. (BMZ II2. 25b)säen, aussäen Troj. gesêen Chr. 1. 393,16. geseigen Griesh. contr. gesæn Trist. , gesân Gen.
 
 ge-salbede stf.s. Lexer geselbede.
 
 
FindeB ge-sæligen swv. (BMZ II2. 41a)glücklich machen, segnen Gen. Spec.
 
 ge-salwieren s. Lexer salwieren.
 
 
ge-salzen part. adj.s. Lexer salzen.