Wörterbuchnetz
Mittelhochdeutsches Handwörterbuch von Matthias Lexer 
 
achlâch bis achzên (Bd. 1, Sp. 18)
 
achlâch, interj. s. ahlês.
achmardî, stn.
achnen, swv.
achper, adj. s. ahtbære.
acht, adv. conj. s. eht.
achter, praep. adv. s. after.
achter-rîten, stv.  II.
Ach-vart, stf.
achwent, swv.
achzen, swv.
achzên, num. s. ahzëhen.
acker, stm. n. n.
ackeran, stm. n. fem.
acker-bolz, stm.
acker-breites, adv.
ackerer, stm.
acker-ganc, stm.
acker-grille, swm.
acker-guot, stn.
acker-gurlach, stn.
acker-gurre, swf.
acker-knëht, stm.
acker-krût, stn.
acker-lenge, stf.
acker-liute
acker-lôn, stmn.
acker-man, stm.
acker-mâʒe, stf.
ackern, swv.
acker-pfërt, stn.
acker-rûte, swf.
acker-sâme, swm.
acker-schülle, swm. vgl. ackerzülle.
acker-trappe, swm.
acker-tropfe, swm.
acker-wërc, stn.
acker-wurm, stm. vgl. driakelwurm.
acker-wurz, stf.
acker-zülle, swm. vgl. ackerschülle.
ackes, stf.
ackes-hosel, stm. swf.
ackes-stil, stm.
acolite, swm.
acuteiʒ
adamant, stm. s. adamas.
adamanten-stückel, stn.
adamantîn, adj.
adamas, stm.
adamast, stm.
adamant, stm.
adar
adê, s. aldê.
adel, stn. m. stv.
adel-ar, swm. stm.
adel-arn, stm. s. arn.
adel-bære, adj.
adel-bruoder, stm.
adelen, swv. s. edelen.
adel-erbe, stn.
adel-erbe, swm.
adel-haft, adj.
adel-haftec, adj.
adel-heit, stf.
adel-hêrre, swm.
adel-kint, stn.
adel-kleit, stn.
adel-lich, adj.
adel-lîche, adv. s. adenlich.
adel-lîchen, adv. s. adenlich.
adel-rîche, stn.
adel-sarc, stm.
adel-schaft, stf.
adel-spar, swm.
adel-sun, stm.
adelungen, swv. s. andelangen.
adel-vater, stm.
adel-vrî, adj.
adel-vrouwe, swf.
adel-wîp, stn.
ädem, stm.
âdem, stm. s. âtem.
ademant, stm. s. adamas.
aden-lich, adj.
aden-lîche, adv.
ader, conj. u.  s.  auch  unter alde.
âder, stswf.
âdereht, adj.
æderic, adj.
âder-lâʒer, stm.
âder-lâʒunge, stf.
æderlîn, stn.
æderl, stn.
ædern, swv.
âder-slac, stm.
âder-slahen, stn.
âder-stôʒ, stm.
âder-suht, stf.
âder-wurz, stf.
âder-zoc, stm.
adevente, swm. s. advente.
 achlâch interj.s. Lexer ahlês.
 
 
FindeB achmardî stn. (BMZ I. 6a)grünes seidenzeug aus Arabien Parz. achmardîn (:sîn) Loh. 2488 ; mit einem acmardîne j.Tit. 1504. 3326.
 
 achnen swv. des sollent all gaistlich nemen wâr und gotz huld achnen offenbar Netz 306. ahnen?
 
 
achper adj.s. Lexer ahtbære.
 
 
acht adv. u. conj.s. Lexer eht.
 
 
achter praep. u. adv.s. Lexer after.
 
 
achter-rîten stv. II. ndrh. durch reiten einholen Karlm. 378, 14.
 
 NLexer Ach-vart stf. wallfahrt nach Achen j.Tit. 6165. Chr. 4. 181, 38.
 
 achwent: sît ich muoʒ in den tagen mîn ein achwent allen liuten sîn Troj. 41182. ( part. zu einem swv. achwen ach rufen, jammern?).
 
 
FindeB achzen swv. intens. zu achen, ächzen mit achzendem herzen Wack. pr. 98, 14 ; echzen Ab. 1.30,9.
 
 achzên num.s. Lexer ahzëhen.