wintsprûtwintsprûtic, adj.wint-stat, stf.wint-stôʒ, stm.wint-stric, stm.wint-strûʒ, stm.wintûse, s. vintûse.wint-val, stm. wintbruchwint-vanc, stm.wint-vane, m.wint-var, adj.wint-velle, stn. wintvalwint-vellic, adj.wint-wach, s. wintwehe.wint-wæjen, swv.wint-warp, stm.wint-wehe, swm. vgl. wannenwehe.wint-wer, stf. wintbërgewint-werfe, swf. wintval vgl. wintwurf.wint-wëter, stn.wint-wurf, stm. wintvalwint-wurm, stm. vgl. wînwurm.wint-zohe, swf.winzohe, swf.wîn-ungëlt, stn.wîn-var, adj.wîn-vaʒ, stn.wîn-versuocher, stm. wînkosterwîn-veʒʒel, stn.wîn-vlasche, f.wîn-völlic, adj.wîn-vrouwe, swf.wîn-vuore, stf.wîn-wagen, stm.wîn-wahs, stm. f. n.wîn-warter, stm.wîn-wërc, stn.wîn-wurm, stm. vgl. wînmucke, wintwurm.wîn-würze, s. unter wînsaf.wîn-zangewîn-zapfer, stm.wîn-zëhende, swm.wîn-zëhendelîn, stn.wîn-zëlle, f.wînzen, swv.wîn-zepfener, stm. vgl. wînzapfer.wînzer, stm.wînzer-lôn, stn.wînzer-tuom, stn.winzic, adj.wînziehe-amt, stn.wîn-zieher, stm.wîn-zins, stm.winzler, stm. wînzürlwinzner, stm. wînzürlwinzohe, s. wintzohe.wîn-zol, stm.wîn-zûber, stm.wînzürl, stswm.wînzürle, stswm.wînzürler, stm.wînzürlin, stf.wîp -bes, flex. bes stn.wîb, flex. bes stn.wîp-bilde, s. wîchbilde.wîp-bilde, stn.wipf, stm. wifwipfel, stm.wipfeler, stm.wipfelinc, stm.wipfellîn, stn.wipfeln, swv.wipfen, swv.wîp-gërn, adj.wipfitzen, swv.wîp-heit, stf.wîp-here, stn.wîp-hüeter, stm.wîp-huore, stf.wîp-krût, stn.wîp-kunne, stn.wîp-lich, adj.wîp-lîche, adv.wîp-lîchen, adv.wîp-lîcheit, stf.wîp-lôs, adj.wip-luppen, stn. vgl. wipf u. lupfen, luppen.wippe, stn.wüppe, stn.wippel, s. wipfel.wîp-pilde, s. wîchbilde.wîp-sælic, adj.wîp-schende, swm.wîp-trugenære, stm.wirwirbe, swf.wirbec, adj.wirbel, stm. swf.wirbel-loc, stm.wirvel-loc, stm. | FindeB wintsprût = windes brût Lit. 225,20. Geo. 3692. Aw. 3,18 ;
wintsprûtic adj. dirre wintsprûtic wint Krone 25074. wint-stat stf. von ainer wintstat ain ort ains Wienner phenn. ( als jährl. zins ) Ukn. 322 1346 . FindeB wint-stôʒ stm. (BMZ II2. 668b)windstoss, -sturm Kchr. D. 375,1. Tund. 48,46. Hpt. 7. 380,7. wint-stric stm. camus Dief. n. gl. 70 a . ain hêrîn windstrick Zimr. chr. 2. 602,38. wint-strûʒ stm. windstrausz sturm, orkan Oest. w. 113,40. wintûse s. Lexer vintûse.
wint-val stm. (BMZ III. 222b)= Lexer wintbruch St. a. 1578. Gr.w. 2,74. 666. Tuch. 78,32 ff. vgl. wintvelle.
wint-vanc stm. (BMZ III. 211a)worin der wint sich fängt: ceruchus, tolus, venticipium Dfg. 115 b . 586 c . 610 c . w. oder uberschusz an einem hause, proceres Voc. 1482. Jüngl. 914. Helbl. 3,371 ( hutkrempe ). Such. 18,29. Aristotiles spricht, daʒ diu lung sei ain wintvanch Mgb. 29,23. wint-vane m. wintfann, venticipium Dfg. 610 c . wint-var adj. varius Dfg. 607 a , wintvarib n. gl. 377 a . | |