Wörterbuchnetz
Mittelhochdeutsches Handwörterbuch von Matthias Lexer 
 
zwêne bis zwërch-dûme (Bd. 3, Sp. 1210 bis 1211)
 
zwêne, num.  card.
zwô, num.  card.
zwei, num.  card.
zwenge, stn. vgl. getwenge;
zwenge, stf.
zwengen, s. twengen
zwênzic, s. zweinzic.
zwër, s. zwire.
zwër, adj. twër.
zwërc, s. twërc.
zwërch, s. twërch
zwërch-bîhel, stn.
zwërch-dûme, swm.
zwërchen, swv. twërhen.
zwërch-gaʒʒe, swf.
zwërch-pfulwe, swm.
zwërch-runs, stm.
zwërch-sparre, swm.
zwërch-vinger, s. twërchvinger
zwërens, s. zwiren.
zwërgelîn, stn. s. twërgelîn
zwërgen, stv.  I,  3. stv.
zwërhe, stf. twërhe
zwërn, s. zwirn.
zwërn, stv. twërn,
zwërnt, s. zwiren.
zwërs, adv. twërhes
zwër-wâfen, stn.
zwetorn, s. zwitarn.
zwëtsen, s. zwitzen
zwetzler, s. zwatzler.
zweu, s. wër, zwêne.
zwê-valder, s. vîvalter.
zwî-
zwî, s. zwêne;
zwî, stn.
zwîbel, s. zwîvel.
zwiboge, s. swiboge.
zwibolle, swm.
zibolle, swm.
zwibol-muos, stn.
zibol-muos, stn.
zwibol-sâme, swm.
zwi-brâchen, stn.
zwi-brüsten, swv.
zwic -ckes, flex. ckes stm.
zwîc -ges, flex. ges stn. m. zwî
zwic-gabel, stf.
zwicke, stf.
zwickel, stm.
zwickel-holz, stn. s.  unter zwëcholz.
zwicken, swv.
zwicker, stm.
zwickerin, stf.
zwic-phenninc, stm. s.  unter schuochphenninc.
zwîc-rüetelîn, stn. vgl. zwîrüetelîn.
zwic-stein, stm.
zwîd, stn. zwî
zwidarm, s. zwitarn.
zwîden, swv.
zwidern, s. zwitarn.
zwîdesal, stn.
zwîdic, adj.
zwîdigen, swv. s.  unter zwîgen.
zwidorn, s. zwitarn.
zwîel, stn.
zwien, s. zwêne.
zwîen, swv. zwîden in gezwîen
zwîen, swv.
zwier, s. zwir;
zwieren, swv.
zwierent, s. zwiren.
zwierot, s. zwiren.
zwierm, s. zwirn;
zwiern, s. zwirnen.
zwîes, s. zwîs.
zwi-gebel, adj.
zwi-gedmic, adj.
zwigel, s. zwickel.
zwîgelîn, stn.
zwîgel, stn.
zwi-gëlt, stm. vgl. zwigülte;
zwi-gëlte, adv.
zwi-gëlten, adv.
zwîgen, swv. zwîen,
zwîgen, swv. zwîden, vgl. ungezwîget.
zwi-genge, adj.
zwi-gülte, stf. zwigëlt
zwi-gülten, swv.
zwîjen, s. zwîgen
zwi-kœse, stf.
zwilch, s. zwilich.
zwilehinc, stm. zwilich
zwilf, s. zwelf.
zwilhen, swv.
zwi-lich, adj. adv. stm.
zwilch, adj. adv. stm.
zwilich-kint, stn.
zwilinc, stm. zwilich
zwilinc, s. zwinelinc.
 FindeB zwêne zwô zwei num. card. (BMZ III. 951a)zwei. nom. acc. m. zwêne (zwên : gên Loh. 1461. 75. zweine Gr. Rud. 22,3. Elis. 3860. 8297. Gr.w. 1,667, zwein Urb. 46,23. Basl. rechtsqu. 1,48. Chr. 1. 37,4; 4. 33,6. 56,6, zwien ib. 2. 199,22. 245,15. 246,1. 330,17; 3. 280,13; 4. 39,16. 51,2. 52,19 etc., zwîn ib. 1. 41,4 ), fem. zwô (zwuo Wolfr. Trist. U. Wigam. 6075. Renn. 2668. 14345. Np. 44. Chr. 4. 94,13. 229,18. 280,18, zwue ib. 2. 262,34. 330,1; 3. 74,4. 126,12, zwû ib. 1. 102,11. 106,1; 2. 250,6. 295,3; 3. 288,15; 4. 137,23; 10. 300,6. 309,4. 314,7 etc. zwou Mb. 36 b , 16. 26. zwâ Diem. 236,27. 278,15. 338,1. 343,27. Karl 6022. Pass. 18,33. 255,30. Elis. 899. 8529. Karlm. B. s. 353. Marld. han. 127,1. Hpt. 17. 18,190. Mainz. fgb. 24. 26. 48. Mb. 36 a , 14. 54, erweitert zuwâ Diem. 364,1. 369,18, zwône nach falscher analog. mit zwêne Henneb. urk. 2,147 ), n. zwei (zwê L.Alex. 1390 W. zwî Diem. 245,28, erweitert zewî 256,8. zweu nach falscher anal. mit driu dreu Chr. 2. 324,11. 16. 327,20. das n. steht auch wenn es sich auf ein m. und f., ja auf zwei m. bezieht: alle zwei näml. Alexander und Porus Alex. S. 111 b ). gen. zwei Gerh. 3031, gewönl. nach adj. art zweier ( Livl. M. 8823. zweir Karaj. 12,25. zwair Gen. D. 98,30. zweiger ib. 21,12. 372,14. Tit. 27,3. Chr. 8. 253,14, zwêger ib. 9. 615,2, zwêgir Hpt. 15,401. erweitert zuwaiger Diem. 372,14 ), dat. zwein ( Livl. M. 5533. 93. 8878. Chr. 4. 49,21. zwên Livl. M. 8726. Myst. 1. 87,8. 170,14. nach adj. art zweien Basl. rechtsqu. 1,97, zwîn Chr. 1. 29,28, zwaien Np. 70, zweigen Mersw. 66, zweihen Swsp. 4,27. zwainen Chr. 4,337 anm. 6, zwênen ib. 9. 774, 4 ). in zwei, en zwei s. enzwei. vgl. Weinh. al. gr. § 326, b. gr. § 258, mhd. gr. § 319. gt. tvai tvôs tva zu skr. dva, grlat. δύοδυω duo Gsp. 83. Curt. 3 224.
 
 
zwenge stn. für das zwenge oder die visteln ( des pferdes ) Myns. 74. vgl. Lexer getwenge;
 
 
zwenge stf. angustia Dief. n. gl. 24 a . Steffen Tenke was auch in diser zwenke Beh. 262, 30 ;
 
 
zwengen s. Lexer twengen ( unz daʒ der minne zange ir herze beginnet zwengen Renn. 12129. zweng eʒ ûʒene, daʒ eʒ krusp sî Buch v. g. sp. 23 ).
 
 
zwênzic s. Lexer zweinzic.
 
 
zwër s. Lexer zwire.
 
 
zwër adj.= Lexer twër. einer zweren hant dick Tuch. 78,19. 256,2.
 
 zwërc s. Lexer twërc.
 
 
zwërch s. Lexer twërch (aines zwerhen fingers prait Np. 97. Chr. 11. 552,3 ).
 
 
zwërch-bîhel stn. bibellis Dfg. 72 c .
 
 zwërch-dûme swm. Hpt. 14,169.