Wörterbuchnetz
Mittelhochdeutsches Handwörterbuch von Matthias Lexer 
 
rân bis rangen (Bd. 2, Sp. 340 bis 341)
 
rân, adj.
ranc, stm. swm.
range, stm. swm.
ranc, adj. in nâchranc; ringen;
ranc, stm.
ranchorn, s. rankorn; s. rennen.
rande, s. rankorn; s. rennen.
râne, stf.
ranft, stm.
ramft, stm.
rang, s. ranc
range, s. ranc
range, s.  unter rankorn.
range, swm.
rangen, swv. vgl. ranken;
rangen, stn.
rangunge, stf. vgl. ringunge.
rânic, adj. s.  v.  a. rân
ranken, s.  unter rankorn.
ranken, swv.
ranken, swv.
rank-lich, adj.
rankorn, stn.
rans, stm. s.  v.  a. grans
rans, stm.
ranse
ransen, s. rensen.
rans-lîche, adv.
rant -des, flex. des stm.
rant-boge, swm.
rant-bouc, stm.
rant-buckel, stm.
rante, s. rënte; rennen.
rantkorn, s. rankorn.
ranz, stm.
ranzen, swv.
rappe, swf.
rapfe, swf.
rapf, s. raben, rabe; s. rëphuon.
rappe, s. raben, rabe; s. rëphuon.
raphuon, s. raben, rabe; s. rëphuon.
rappe, swm. vgl.  auch trappe.
rappe, swf. vgl. rûpe;
rappen, swv.
rappen-, s. raben
rasch, adj.
rasche, adv.
rasch, adv.
rase, swm.
râsen, swv.
râserîe, stf.
raspeln, swv.
raspen, swv.
raspen-mâl, stn.
rasper, stm.
ræsse, adj. s. ræʒe.
rasseln, s. raʒʒeln, raʒʒen.
ræssen, s. raʒʒeln, raʒʒen.
raste, stf.
rast, stf.
rasten, swv. part.  adj. vgl. resten;
rasten, stn.
rast-lich, adj. vgl. restelich.
rast-stat, stf.
rastunge, stf. vgl. restunge.
rasûnen, swv.
rat -des, flex. des adj. s.  v.  a. gerat
rat -des, flex. des stn.
rat, swm. swf.
rate, swm. swf.
rate, swm. swf.
ratte, swm. swf.
rât, stm.
rât, stf. s.  v.  a. rât. stm. stf. vgl. hîrât;
râtære, stm.
râter, stm.
ratærinne, stf.
rât-bære, adj.
rât-begëber, stm.
rat-brechen, s. radebrechen;
rat-brechunge, stf.
rat-brunne, swm.
rât-buoch, stn.
rate, swm. s. raden, rat.
rate, swm. stm.
ratte, swm. stm.
raten, swm. stm.
ratten, swm. stm.
ræte, adj. in meinræte, mortræte, nâchræte, rederæte, ungeræte;
rætec, adj.
rætic, adj.
rætec-lîche, adv.
rat-einber, stm.
rætelîn, stn.
rætel, stn.
rætelnisse, stf.
râten, stv.  red.  I,  2.
râten, stn.
râten, swv. s. gerâten.
raten, s. rate swm.
 rân adj. (BMZ II. 552b) länge des vocals nehme ich an, weil das wort in den heutigen obd. mundarten durchaus mit einem solchen erscheint, s. ausser Schm. noch Höf. 3,13. Schöpf 532. Stald. 2,255 —: schlank, schmächtig Ls. Hätzl. alse ein gerte rân unt swanc Albr. 32,246. ûf dem grab stât ein mössîn bild, zwô spang lang, ainer rânen form und schœnen gestalt Öh. 35,30.
 
 FindeB ranc stm. range swm. einfassung, rand. er slûg in ûf des helmes ranc (: sanc) Malag. 64 a . pl. des schiltes renke Reinfr. B. 1496. margo, rant od. rang Voc. 1482. rang, range abschüssiger rand eines grabens Tuch. 165, 35. 36. 187,23. 31. 204,19 u. o. vgl. Schm. Fr. 2,119,122. Kuhn 17,381.
 
 ranc adj.in Lexer nâchranc; prät. s. Lexer ringen;
 
 
FindeB ranc stm. das ringen, schnelle wendung, bewegung. nâch êren ranc Kirchb. 631,57. Mgb. 188,4 var. einen r. nemen Kell. erz. 106,30. dâ tet der wurm nâch im mangen ranc Heldb. K. 470,28. der snelle wint hât im ( dem hunde ) vil mangen ranc doch ab genomen Hadam. 324. do gewan ich ir ain rank an Fasn. 335,13. pl. renk, renke Wolk. 76. 2,29; 100. 2,10. vgl. Schm. Fr. 2,122. Weig. 2,457.
 
 ranchorn s. Lexer rankorn; rande prät. s. Lexer rennen.
 
 
râne stf. (BMZ II. 552b)schmächtigkeit, bei Frisch 2,85 c aus einem voc. von 1508. — zu rân.
 
 
NLexer FindeB ranft ramft stm. (BMZ II. 553a)einfassung, rand. herter ranft des schildes j.Tit. 1992. die schilde an den renften muosten brechen Krone 15490 ; brotrinde, crusta (ranft, ränft) Dfg. 160 a , n. gl. 121 b . Greg. (2720). brôtes ranft Renn. 21434. heberîn ranft ib. 9777. Rennewart aʒ niht sanft die sniten mit dem ranft Ulr. Wh. 222 b ( Pf. üb. 46,394 ). ramft Helbl. 1,971. — zu rimphen, urspr. wol »das aussen herum zusammengezogene« Weig. 2,456.
 
 
rang range s. Lexer ranc 1.
 
 
range s. unter Lexer rankorn.
 
 
NLexer range swm. böser bube, range. ir bôsen juden und ir rangen Alsf. pass. 68 b . — zu ringen s. Weig. 2,456. Fromm. 5,289 ;
 
 
FindeB rangen swv. (BMZ II. 715a)ringen, sich hin u. her bewegen, luctari Dfg. 338 a , alare ib. 20 b . von ir minne gluot muoʒ ich rangen hin und her Ls. 3. 99,21. dâ begondin si mit einandir rangin Rothe in Germ. 9,177. si wurde sterbin und rangete itzunt mit dem tôde script. rer. pruss. 2,253. sie gieng zu ime und rangte ( buhlte ) mit ime Ab. 1,54 ; mit begierde streben zuo Fdgr. 1. 336,30. mit ge-, wider-. zu ringen, vgl. Lexer ranken;