sterken, swv.sterker, stm.sterkersche, stf.sterkerunge, stf.sterkigen, swv.sterkigunge, stf. vgl. sterkunge;sterkîn, s. unter sterke;sterkunge, stf.stërl, stn.sterl, stn.stërlîn, stn. in morgenstërlîn.sterlinc -ges, flex. ges stm.sterlinger, stm. vgl. schillinger.stërn-bediuter, stm.stërn-bediuterin, stf.stërn-besëher, stm.stërne, swm. swm. stm. f. m.stërre, swm. swm. stm. f. m.stërn, swm. swm. stm. f. m.stërnechîn, stn.stërne-kiker, stm.stërnen-kunst, stf.stërnen-louf, stm.stërnen-luoger, stm.stërnen-pfaffe, swm.stërnen-schîn, stm.stërnen-sëher, s. sternsëherstërne-sëhende, part. adj.stërne-var, adj.stërne-warter, s. unter stërnwarte.stërn-gericke, stn.stërn-geschôʒ, stn. s. v. a. stërnschôʒstërn-kreiʒ, stm.stërn-kunst, stf.stërn-lieht, adj.stërnlîn, stn.stërn-mehtic, adj.stërn-meister, stm.stërn-schôʒ, stn. stm. vgl. stërrenschieʒe.stërn-schuʒ, stn. stm. vgl. stërrenschieʒe.stërn-sëher, stm.stërn-sëherinne, stf.stërn-sëherîn, stf.stërn-siuber, stm.stërn-siuberunge, stf.stërn-stœʒer, stm.stërnunge, stf.stërn-vürbe, stf.stërn-warte, swm. stm.stërn-wint, stm.sterraf, s. stegereif.sterre, adj.stërre, s. stërne.sterren, swv.stërren-schieʒe, swm. s. v. a. stërnschôʒsterven, s. sterben.stërz, stm.stërzel, stm. s. v. a. stërzerstërzeler, stm. s. v. a. stërzelmeisterstërzel-krût, stn.stërzel-meister, stm.stërzen, stv. I, 3?. swv.sterzen, stv. I, 3?. swv.stërzen, stn.stërzer, stm. vgl. stërzel.sterz-meise, f.stê-stetic, adj. s. v. a. stetecstêt-, s. stætstete, stswf. swf. vgl. stede u. gestetenstete-bürger, stm.stetec, adj.stetic, adj.stete-lîche, s. stætelîche.stetelîn, stn.stetlîn, stn.stete-liute, s. statstete-meister, s. statstetenen, swv.steter, stm.stete-stiure, s. statstiure.stetichîn, stn.stetisch, adj.stetlîn, s. stetelîn.stet-meister, stm.stetschen, swv. vgl. statzen statzgenstette, s. stete, stætes.stettes, s. stete, stætes.stette-amman, s. statstette-lœse, s. statstette-meister, s. statstettenc-lich, s. stæteclîche.steu-, s. stiu stm. s. stöuber.stew-, s. stiu stm. s. stöuber.steuber, s. stiu stm. s. stöuber.steuf-, s. stiefstëvel, swm. s. stival.stevning, s. stefninger.stibel, s. stival, s. stivel.stic, stm. s. stich;stic, adj. | NLexer FindeB sterken swv. (BMZ II2. 597b) prät. sterkete, sterkte, stercte, starcte, starhte, part. gesterket, -erkt —: starc machen, stärken, confortare, firmare, fortificare (sterken, starken, stirken) Dfg. 141 c . 236 b . 244 a . absol. der cristen got sterket unde swachet Ulr. Wh. 114 d , tr. mit acc. d. p. Griesh. Krone (4155), einen mit etw. st. Diem. Karl , st. an Iw. Trist. daʒ riet im Minne und starkt in dar an Flore 3867. dar an in got wol stercte Marlg. 160, 213. Pass. 337,74. 381,68. ein herze wirt gesterket an reines willen krefte von guoter bîschefte Pantal. 20. daʒ got in müeste st. an allen guoten werken Livl. 4438. st. ûf Krone 14106. daʒ uns ze strîte sterken sol Troj. 11693. mit acc. d. s. Büchl. Walth. Barl. Mgb. wir sülen hie belîben, biʒ Trôye wirt gesterket Troj. 13335. sîn lêre begunde st. cristenlîchen orden Silv. 610. nâch rehten êren sült ir st. gewissen rât Msh. 3,91 b . der rehten schrift dôn unde wort dîn geist hât gesterket Wwh. 2,17. nû wiltu aber st. dîn ungevüege tobeheit Ga. 3. 75,1184. mit dat. u. acc. Diem. Er. si stercten im den sin Marlg. 155,79 ; verstärken, vermehren: die schiltwache st. Chr. 2. 325,9. den houbtman st., ihm mehr mannschaft geben Frankf. brgmstb. 1438 vig. III. ante pentec. die pferde st. ib. 1444 vig. III. p. Urb. die diener stirken mit 18 einspennigen ib. 1444 vig. III. p. cant. die diener zu stirken ûf daʒ geleide ib. 1435 vig. V. p. decoll. das geleide zu st. mit den amptlûden und sost ib. 1436 vig. III. p. laet. ; aufmuntern, behilflich sein zu etw. er sterkete und manete sîn gesinde Chr. 8. 82,11. er begunde si dar an st., daʒ si geduldech wêren Pass. 378,49. wer diebe oder rauber behaldet oder iemant dor zuo sterket Prag. r. 111,35. — sich stärken, verstärken, vermehren Mgb. Zürch. jb. Dür. chr. die feint heten sich sêr gesterkt Chr. 2. 175,2. der herzoge sterkete sich mit volke Chr. 9. 842,21. 766,14. sie habent sich gein dir gesterkt Tyr. W. I, 61. — steif machen. ein tûch mit wachse st. Ludw. 62,22. — mit be-, er-, ge-, über-;
sterker stm. stärker. ein st. rehtes gelouben Msh. 3,107 a ;
sterkersche stf. ndrh. stärkerin Fromm. 2, 454 a ;
sterkerunge stf. stärkung, bekräftigung. ein sterkerunge cristenlîchens glauben Rcsp. 1, 117 ( 1403 ). wir henken unser ingesigel an disen brief zeim urkünde und zeiner sterkerunge alles des, sô hie vor geschriben ist Kopp 74 1284 ; sterkigen swv. zu folgern aus
sterkigunge stf. stärkung Rcsp. 2,262 ( 1471 ). vgl. Lexer sterkunge;
sterkîn s. unter Lexer sterke;
sterkunge stf. stärkung, firmamentum Dfg. 236 b . Rta. 1. 234,9. 269,6 ; verstärkung, vermehrung: st. gein Strâszburg senden Frankf. brgmstb. 1449 vig. V. p. Mich. die st. der hantwerker ib. 1444 vig. V. p. Mich. st. des tanzes Ab. 1,63. stërl stn. (BMZ II2. 619b) dem. zu stër, widder Mgb. 155,29 ( var. stierlen). sterl stn. dem. zu stér, mass: zwai sterl öl Urb. v. Kaltern ( a. 1485) 1 a . 3 b . 4 b . 6 a .
stërlîn stn.in Lexer morgenstërlîn. | |