Wörterbuchnetz
Mittelhochdeutsches Handwörterbuch von Matthias Lexer 
 
metze bis metzeln (Bd. 1, Sp. 2127)
 
metze, stn.
metz, stn.
metze, swm. in steinmetze.
metze, swm.
mezze, swm.
metzel, stn.
metzel, stn. s. metzelîn.
metzel-banc, stf.
mëtzeler, s. mërzeler.
metzeler, stm.
metzler, stm.
metzeler-meister, stm.
metzelîn, stn.
metzeln, swv.
metzen, stm. s. metze.
metzen, swv. s. bemetzen.
metzen-knëht, stm. s. Metze.
metzge, s. metzje, metzjen, metzjære, mërzeler.
metzgen, s. metzje, metzjen, metzjære, mërzeler.
metzger, s. metzje, metzjen, metzjære, mërzeler.
mëtzger, s. metzje, metzjen, metzjære, mërzeler.
metzger-meister, stm.
metzige, s. metzje, metzjen, metzjære;
metzigen, s. metzje, metzjen, metzjære;
metziger, s. metzje, metzjen, metzjære;
metzjære, stm.
metzjer, stm.
metziger, stm.
metzje, stf.
metzige, stf.
metzje-banc, stf.
metzjen, swv.
metzigen, swv.
metzker, s. metzeler, metzjære.
metzler, s. metzeler, metzjære.
metzmer, s. metzeler, metzjære.
meute, s. mutsche.
meutze, s. mutsche.
meuwen, s. mæjen.
mêwen, s. mæjen.
mëʒ -ʒʒes, flex. ʒʒes stn.
mëʒ -ʒʒes, flex. ʒʒes stm.
mez, stn. s. metze.
mêʒen, s. mæʒen.
meʒe-schaft, stf. s.  unter matschaft.
mëʒ-gerte, swf. vgl. mëʒruote.
mêʒig, s. mæʒec, mæʒigen.
mêʒigen, s. mæʒec, mæʒigen.
mêʒ-lich, s. mæʒlich.
mëʒ-lich, adj.
mëʒlîn, stn. vgl. mæʒlîn.
mëʒ-meister, stm. s.  v.  a. angieʒer
mëʒ-ruote, f. vgl. mëʒgerte.
mëʒ-seil, stn.
meʒ-ses, s. meʒʒer.
mëʒ-stat, stf.
mëʒʒære, stm.
mëʒʒer, stm.
mëʒʒærîn, stf.
mezze, swm. s. metze.
mëʒʒen, stv.  I,  1.
mëʒʒen, stn.
mëʒʒen, swv.
mëʒʒen, stf.
mëʒʒer, stm. s. mëʒʒære.
meʒʒer, stn. stn.
meʒʒerære, stm.
meʒʒerer, stm.
meʒʒer-blëch, stn.
meʒʒer-hefte, stn.
meʒʒer-klinge, swf.
meʒʒerlach, stn. s.  v.  a. meʒʒerlîn
meʒʒer-lade, f.
meʒʒerlîn, stn.
mëʒʒer-lôn, stm.
meʒʒern, swv. in vermeʒʒern.
meʒʒer-ruofen, stn.
meʒʒer-smit, stm.
meʒʒer-stich, stm.
meʒʒer-wërfen, stn.
meʒʒer-ziehen, stn.
meʒʒer-zucken, stn.
mezzgen, s. metzjen, metzjære.
mezziner, s. metzjen, metzjære.
meʒʒinc, s. messinc.
mezzje, s. metzje, metzjære.
mezzjer, s. metzje, metzjære.
meʒʒol, stm.
mëʒʒunge, stf.
mi, s. mir s. mittewoche.
miche, s. mir s. mittewoche.
michel, adj.
michel, adv. vgl. michels;
michel, stf.
michelen, swv.
michel-geræte, stn.
michel-lich, adj. s.  v.  a. michel
michel-lîcheit, stf.
michel-lîchen, adv.
michel-lîchen, swv.
 NLexer metze metz stn. messer Karlm. 22,63. 79,17. 128,66. 258,39 u. ö. Fromm. 2,445 b . ein mez ( var. messer) begunde er zucke Albr. 16,312. metz, mest cultellus Dfg. 162 a , n. gl. 123 a ;
 
 
metze swm.in Lexer steinmetze.
 
 
NLexer FindeB metze mezze swm. (BMZ II. 213a)kleineres trockenmass, metze Diem. Ms. ( einer zehen mezzen bôt kornes unde weiʒen 3,223 a ). Helbl. (2, 321). der metze ist ze himel grôʒ Birk. 75. 78. sô der metz wird gefüllet Ls. 1. 628,118. ein metz salz etc. Chr. 4. 32,2. 95,21; 5. 7, 10. 45,24. 130,3. 147,22. 161,23. metze u. metzen ( stm. ) ib. 2. 304,7 ff. alle, die mit metzen kaufen oder verkaufen Np. 174. 80. 84. 85. vier metzen = ein schaf Urb. Str. 235 ; ein flüssigkeitsmass: ein metzen öls Urb. Pf. 180 ff. fünf metzen mâgöls Urb. B. 1,5 ff. — zu mëʒʒen, vgl. mëste;
 
 
metzel stn. dem. zum vorig. zwelf metzel habern Geis. 414. vgl. Kwb. 190.
 
 metzel stn.s. Lexer metzelîn.
 
 
NLexer metzel-banc stf. macellum Dfg. 341 a .
 
 mëtzeler s. Lexer mërzeler.
 
 
NLexer FindeB metzeler metzler stm. (BMZ II. 163a)metzger, fleischer. carnifex, lanista, macellarius Dfg. 102 b . 317 b . 341 a , tutenarius Voc. 1482. Weist. (5,243). Kolm. 128,37. Weinsb. 51. Böhm. 458. 492. 638 ( 1321. 27. 55 ). Miltenb. stb. 33 a u. o. Chr. 3. 147,19. 151,20. 152,2. 153, 13. — aus mlat. macellarius Dfg. 341 a , Weig. 2,155. vgl. metzjære.
 
 
metzeler-meister stm. metzgermeister Gr.w. 3,775.
 
 metzelîn stn. dem. zu Metze. Metzlîn Wolk. 11. 2,13. Metzlî ib. 30. 3,27 ; die mäczel, dorfmädchen Ring 33 b , 44.
 
 FindeB metzeln swv. (BMZ II. 163a)schlachten Gr.w. 5, 600. — aus mlat. macellare.