kliuwelîn, stn.kliuwel, stn.kliuwel-vaʒ, stn.klîwe, swf. s. klîe.klô, stf. s. klâ.klobe, swm.klobe-holz, stn.klöbelîn, stn. in reiʒeklöbelîn.klobe-louch, stm.knobe-louch, stm.kloben, swv.klobe-slîche, swm.klobe-wurst, stf.klobunge, stf. s. unter kliubunge.kloc-hûs, s. glockehûs.klöckel, s. kleckel;klocken, swv.klofe-louch, s. klobelouch.klöffel, s. klopfel, klopfen.kloffen, s. klopfel, klopfen.kloft, s. kluft.klôg, s. klâ, klâlîn.klœlîn, s. klâ, klâlîn.klongelîn, s. klungelîn.klônster, s. klôster.klofter, s. klâfter.klopen, s. klopfen.klopf-an, stn. s. an klopfen.klopfære, stm. s. hamerklopfer, schuolklopfer;klopfer, stm. s. hamerklopfer, schuolklopfer;klopfel, stm. vgl. klüpfel;klopfelîn, stn. s. v. a. klapfelîn,klopfelîns-naht, stf.klopfen, swv.klopfen, stn.kloppel, s. klopfel, klopfen.kloppen, s. klopfel, klopfen.kloschig, s. klœʒic.klôse, swf.klôs, swf.klôsenære, stm. vgl. klûsenære;klôsener, stm. vgl. klûsenære;klôsenærinne, stf.klôsene, swf. s. v. a. klôse,klôsenen, swv. vgl. klûsen.klôsenen-vrouwe, swf.klôster, stn.klôster-âme, swm.klôster-brôt, stm.klôster-bruoder, stm.klôster-eimer, stm. s. v. a. klôsterâmeklôster-gesinde, stn.klôster-giege, swm. vgl. klôsternarre.klôster-halp, adv.klôster-hërre, swm.klôster-hof, stm.klôster-kint, stn.klôster-kleit, stn. vgl. klôsterwât.klôster-knappe, swm.klôster-knëht, stm.klôster-lêr, stf.klôster-lich, adj.klôsterlîn, stn.klôster-liuteklôster-lugner, stm.klôster-man, stm.klôster-meier, stm.klôster-meister, stm.klôster-mensche, swm.klôster-minne, stf.klôster-münch, stm.klôster-mûre, stf.klôster-narre, swm. s. v. a. klôstergiegeklôster-nunne, swf.klôster-orden, stm.klôster-phaffe, swm.klôster-pîn, stm.klôster-priester, stm.klôster-ritter, stm.klôster-site, stm.klôster-vrouwe, swf. vgl. klôsterwîp.klôster-wât, stf. s. v. a. klôsterkleitklôster-weide, stf.klôster-wërre, swm.klôster-wîn, stm.klôster-wîp, stm. s. v. a. klôstervrouweklôster-wort, stn.klôster-zuht, stf.klôster-zwirn, stm.klô-stewer, s. klâstiure.klô-steur, s. klâstiure.klotzelîn, stn. vgl. klœʒel.klotzen, swv. s. glotzen.klotzic, adj. vgl. klœʒic.kloubære, stm. in würfelkloubære;klouben, swv. s. klûben.klouber, stf.kloup, stm. in winterkloup; s. klieben.klouwe, s. klâ.klôʒ, stm. n. | FindeB kliuwelîn kliuwel stn. (BMZ I. 850a) dem. zum vorig. chliwelîn, chlûelîn, chliwel Sum. klewlein, glomicellus Voc. 1482. kleuwel, klewel glomus Dfg. 266 a . n. gl. 195 a ( auch klüemelîn ). cleublîn, kleulîn Kell. 8, 32. 9,2. klewel Tuch. 110,1. kleule Renn. kleul Mgb. 297,10. 12 var. md. klûel Pass. K. 182,93. — nbf. kniuwelîn, kniuwel: knuilîn, knublîn Dfg. 266 a . knûlî ib. u. Netz 10544. knülein, knülî Dief. n. gl. 195 a . knaul Vintl. 7864. knawel Frankf. brgmstb. 1446 vig. V. p. Franc. — vgl. Dwb. 5,1030. 1362. Weig. 1,604.
kliuwel-vaʒ stn. klewlfas, glomeraculum Voc. 1482. klîwe swf.s. Lexer klîe.
klô stf.s. Lexer klâ.
NLexer FindeB klobe swm. (BMZ I. 846a)gespaltenes holzstück zum klemmen, festhalten: als fessel, fussfessel Pass. in des kerkeres kloben K. 680,98. des gevencnisse kl. Marlg. 45,123. cippus, cippa Dfg. 121 a , klube Dür. chr. 48. 514, bes. gespaltenes holzstück zum vogelfang, Parz. Loh. (3170). diu valsche stimme verleitet den vogel rehte unz ûf den kloben Msh. 2,152 b . kleben als die vogel an dem kloben Himlf. ( Hpt. 8 ) 671. sô koment sie rehte als die vogel zuo dem kloben Renn. 12076. wan si dem vogelære seit, daʒ er zem kloben sî bereit Wg. 892, überh. etwas klemmendes, festhaltendes: er lieʒ in ûʒ der zagels kloben Apoll. 9618. bildl. Parz. Mai , Winsb. Krone (1735. 14134). Pass. ( K. 221,4. 275, 96. 582,9. der herte kl., der strenge mönchsstand 539,40.) der sünden kl. Gen. D. 14,2. des tiuvels Mariengr. 836, des tôdes kl. Da. 529. der sorgen Virg. 343,8, des kumbers Renn. 952, der schande kl. Msh. 2,326 a . der minne kl. Virg. 973,4. 1001,10. Troj. 4427. 20328. Mart. 221,90 ; spalt, fissura Voc. 1482, obscön vom feminal Msh. ( vgl. wenket si dicke die smierenden blicke daʒ reiʒet den kloben 1,202 a ). Fasn. 749,31 ; an der wage das gabelförmige stück, in dem der wagbalken hängt und die zunge sich bewegt: die wâge rihten in den cloben Erlœs. 1011. ein wog mit einer îsîn zungen und îsîn kloben Mone z. 9,179 ( 1464 ) ; türriegel Pass. K. 129,20 ; eisen, woran das anlegschloss hängt Tuch. 297,15. 24. 36, vgl. 101,21 ; bündel, büschel ( eigentl. stock mit einem spalt, in dem die büschel stecken od. stock woran etw. hängt, der klobe mit würsten viere Fragm. 30,197. vgl. Dwb. 5. 1281,8 d ) von würsten manic kl. Fragm. 29,94, vgl. klobewurst. ein kloben lini, lini purgati 24 kloben Mb. 36 a , 156. 209 ( 1280 ). klob flachs, pensum Voc. 1482. kl. werches Urb. 123,12. 203,35. 205,23. vgl. klûbisch. — zu klieben.
klobe-holz stn. spaltholz Np. 300 ( 13. — 14. jh. ). fissilia Dief. n. gl. 175 b . klöbelîn stn. dem. zu klobe, in Lexer reiʒeklöbelîn.
FindeB klobe-louch knobe-louch stm. (BMZ I. 1044b)knoblauch Gl. ( klobelauch, -lach, knobloch, knoloch Dfg. 24 a . knoflach, knobleich n. gl. 16 b ). klobelauch Mone z. 7,467. knobelouch Barl. Renn. 19245. Hpt. 5,14. knoblauch Mgb. 8,25. 145,10. 159,33. 384,2 ff. Hb. M. 243. knoflach Meran. 1. Knobloch, Knoblach als eigenname Zimr. chr. 4,545 a . — klobe zu klieben, eig. der gespaltene lauch.
kloben swv. spalten. er klopte vil der schilte Wolfd. 1247. vgl. Dwb. 5,1219. klobe-slîche swm. (BMZ II2. 398b)der mit dem kloben heimlich fängt Ziem. klobe-wurst stf. (BMZ III. 827b)am kloben hängende ( s. klobe) od. in dem klobdarm, fettdarm gefüllte wurst? Ms. ( H. 2. 289 a . 299 b ). Dwb. 5,1220. | |