klanc -kes, flex. kes stm.klanc -ges, flex. ges stm.klänen, swv. s. klënenklangeln, swv.klanke, swf.klaperen, s. klappern.klapern, s. klappern.klapf, stm.klapf, s. klaf, klaffen;klapfen, s. klaf, klaffen;klapfelîn, stn. vgl. klaffel, klopfelîn.klapper-benkelîn, stm.klappere, swstf.klapper, swstf.klapperer, stm. vgl. klafferer.klepperer, stm. vgl. klafferer.klapper-lîche, adv.klapper-liuteklapper-minne, stf.klappern, swv.klappern, stn.klapper-tesche, swf.klapperunge, stf.klâr, adj.clâr, adj.klâr, stn.klâre, adv.klære, stf.klârec, adj. zu folgern aus klâricheit;klâren, swv.klæren, swv.klârêt, stm. n. vgl. klârtranc, lûtertranc.klârët, stm. n. vgl. klârtranc, lûtertranc.klarêt, stm. n. vgl. klârtranc, lûtertranc.klâr-heit, stf.klâric-heit, stf.klârieren, swv.klârificieren, swv.klârifunkel, s. karfunkel; s. beklârifunkeln.klârifunkeln, s. karfunkel; s. beklârifunkeln.klâr-lich, adj. s. v. a. klârklær-lich, adj. s. v. a. klârklâr-lîche, adv.klær-lîche, adv.-en, adv.klâr-tranc, stmn. vgl. klârêt, lûtertranc.klærunge, stf.klâ-stiure, stf.klate, swf.klaterîe, s. kluterîe.claugestianclaur, swm.klavicimbel, stm. vgl. klavor.klaffcimbel, stm. vgl. klavor.klâ-vogel, stm.clavor, stn. s. v. a. klavicimbel.klâwe, swf. s. klâ: swv. in beklæwen;klæwen, swf. s. klâ: swv. in beklæwen;klæwîn, adj.klaz, stm.klê -wes, flex. wes stm. stn.klëbe-garn, stn.klëbe-krût, stn.klëben, swv.klëber, stm. stn. stn.klëber, adj.klëbereht, adj.klëberen, swv.klëbe-rîm, stm.klëber-krût, stn.klëber-mer, stn. s. v. a. lëbermer,klëber-sê, stm.klëbe-ruote, f.klëbe-tuoch, stn.klëbe-vlëcke, swm.klëbe-wort, stn.klê-bluome, swmf.kleckel, stm.klechel, stm.klecken, swv.kleffe, s. klaffe, klaffære;kleffêre, s. klaffe, klaffære;kleffel, stm.klepfel, stm.kleffeler, stm.kleffe-lich, s. unter kleffisch;kleffeln, swv.kleffen, swv. s. v. a. klaffen,klefferer, s. klafferer, klafferîe;klefferîe, s. klafferer, klafferîe;kleffic, adj. vgl. kleffisch;kläffic, adj. vgl. kleffisch;kleffic-heit, stf.kleffisch, adj. s. v. a. kleffickleffisch-lîche, adv.kleffunge, stf.klefte, stn. s. v. a. klaft.kleftikeit, s. klefficheit.klege, adj. in urklege;klegede, stf. s. v. a. klage | klanc flex.-kesstm. pl. klenke, schlinge, bildl. list, kniff, ränke Beh. 221,11. Kell. erz. 109, 30. 189,34. Zimr. chr. 2. 19,30. s. klanke, klinke u. Dwb. 5,950. NLexer FindeB klanc flex.-gesstm. (BMZ I. 844a) pl. klenge; dat. sing. klanke (: Franke) Beh. 12,26 : klang, clangor, tinnitio, tinnitus Dfg. 125 b . 584 c , von gesang u. stimme Reinh. der nahtegallen kl. Msh. 1,74 b . ain guckauch singet seinen klank Beh. 49,29. der engel kl. Wwh. 31, 19. si hôrten ouch und sâhen die sêl sô balde hin gâhen mit grôʒem klange Marg. 731. so hab ich im rat gehört solch kleng ( solche rede, habe verlauten hören ) Fasn. 302,4, von glocken Parz. Nib. 754,2, musikinstrumenten Warn. der seiten kl. Msh. 3,44 a . tûsent harpfen klingen klanc Ga. 3. 619, 338, kl. vom metall: von ir gesmîd was grôʒer kl. Lieht. 248,9. swerte kl. Nib. Karl 7582. Bit. 1936. vgl. 8743. 86. 10789. helme kl. ib. 6569. Lieht. 491,30, vom rauschen, plätschern des wassers Troj. (16514). waʒʒers kl. Pass. 47,54. — zu klingen, vgl. klenke, klinc, klunc.
klänen swv.s. Lexer klënen 2.
klangeln swv. klingen, schallen. klingeln, klangeln Ring 11 c , 9. klanke swf. manice, stûchen vel klanken, armspangen Germ. 9,28. klaperen klapern s. Lexer klappern.
FindeB klapf stm. (BMZ I. 834b, 43) pl. klepfe, fels Wolk. ( klupf 16. 2,15). vgl. Dwb. 5,955. Kwb. 159. klapf klapfen s. Lexer klaf, Lexer klaffen;
klapfelîn stn. (BMZ I. 834b) dem. zu klaf, klapf. einem ein kl. slahen, ihn verleumden Wig. 64,32 ( bei Ben. 2376 klempelîn, s. Dwb. 5, 943 unter klämperlein); klapper, klapfel fusum Voc. 1482. vgl. Lexer klaffel, Lexer klopfelîn.
klapper-benkelîn stm. tisch an w. geschwatzt wird, kannengiessertisch Narr. 91,15 u. anm. NLexer klappere klapper swstf. md. klapper, fusum Dfg. 125 c . 254 b . er nam sîne kleppern an die hant Eilh. 5976 ; schwätzerin, garrula Dfg. 257 c . s. Dwb. 5,965 u. vgl. klepfer ; | |