| Wörterbuch der elsässischen Mundarten | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Damm bis Dammëll (Bd. 2, Sp. 681b bis 682a) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Damm dämmeⁿ dämmelich Dam Damm(e) dämmeⁿ ver verdammt dammereⁿ verdammer Dammëll Damerätle täümeleⁿ taümelig dëm dem in dëm nach dëm wëgeⁿ dëm Dëmmer dëmmereⁿ verdëmmereⁿ zue dëmmereⁿ Getemmer Diamant Demant Domaschentre Domino dumm dummlëcht userdummeⁿ verdummeⁿ Dummel(e) verdummelt Dumeⁿ Dumling dümleⁿ ohngedümelt Dümler Muckeⁿdümler Rossdümler Roʰr Tummel tummleⁿ vertummleⁿ Tummleⁿs Getummel Getummenes tummlich tummleⁿ tümmleⁿ Tummel Dambächeⁿ Tambur Tombero Dämpes Dampes Tëmpel Tëmpo Dampf Kühdampf ab dampfeⁿ dämpfeⁿ ab dämpfeⁿ an dämpfeⁿ verdämpfeⁿ Sigareⁿdämpfer dämpfig Tumpf Tumpfeⁿ (dumpf verdumpeⁿ dumpfig Under dann danaʰdaⁿⁿ Tann Edeltann Fichttann Schwarztann Wisstann tanneⁿ Fuchttanneⁿs tannig tänneleⁿ (daneⁿ Daniel Dännel Hansdännel dënn Tënn Tenn Aftertënn Fuetertënn Leimeⁿtënn Öbertënn Tënn(e) Schüreⁿtënn dëne dëneⁿ | dämmeⁿ, demmeⁿ [tamə Banzenh. Katzent. Ingersh. Bf. K. Z.; têmə Roppenzw.; tæmə Ruf. Su.; tèmə Geberschw.] 1. dämpfen, das Feuer oder eine Leidenschaft, einer Krankheit Einhalt tun. Jetz hän si s Für bold gedemmt Ruf. Kalti Ufschläj uf d Stirn d. s Kopfweʰ Bf. das geile, freche Fleisch demmen Geiler P. II 2. 2. refl. sich setzen, abnehmen. D Gschwulst dämmt siʰ nëtt Ingersh. — Bayer. 506. [Bd. 2, Sp. 682a] dämmelich [taməlik S.] Adj. gezähmt, ruhig. Er is ganz d. wordeⁿ St. dämmeⁿ [tamə Bf.] den Boden mit einer Damm feststossen. — zu Bayer. 508 demmen bezähmen? verdammt 1. Adj. verflucht. Verdammter Keib! verdammts Lueder! Bf. Schelte: Alti Söu, du verdammtichi! zu einem Pferd, das beim Striegeln nicht stillhalten will Ingenh. Dëʳ Ëntechrist mit sinere verdammteⁿ Schnurr seit, ich hab iʰre verdammti Soü gseit un Schand noʰgebrüelˡt Mark. 2. Adv. verstärkend: Das is n-e verdammt grosser Baüm! Heidw. s is v. woʰr! Steinb. — Basel 106. dammereⁿ verdammen. Fluch: Gott soll mich d.! Katzent. verdammer Fluchw. Ës is, verdammer, trurig, wëⁿⁿ mr nix ziejt (keinen Lohn am Zahltag), wëⁿⁿ mr ghiroteⁿ is! Mark.
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||