| Wörterbuch der elsässischen Mundarten | ![]() | ||
Tropf bis trureⁿ (Bd. 2, Sp. 763b bis 764a) | |||
Tropf Tropfeⁿ Bluetströpfle Rëgeⁿtropfeⁿ tropfeⁿ tröpfeleⁿ Traps trapseⁿ Tripstrill träräreⁿ trureⁿ trurig Trass trasseⁿ Trasser Dres Drëssel Drëschel Drëstel Vigdressel Windrëssel drëssiereⁿ dressiereⁿ drassiereⁿ Dressierer Dressur drissig Drissigsti ver verdriesslich Verdruss Trosel Trossel Wëgtrosel Drusel Drussel Drüssel Munkeⁿdrüssel munkeⁿdrüssliʰ Drüssel Drüssel Drueseⁿ Druseⁿ Ankeⁿdrueseⁿ Öldrueseⁿ Drüese Drüeseⁿ dreschakeⁿ dreschakleⁿ drescheⁿ uf drescheⁿ Drescher Lewatdrescher Dreschet Dreschte driesch Gemeinedriesch Drüsch druschlich Drüschling Trestereⁿ Trost Maidletrost Wibertrost Trostel trösteⁿ Tröster Drostle Drostel Drusel Drotschel Dröstler Troster Ankeⁿtroster Oltroster trust Draʰt Fiseldraʰt Iseⁿdraʰt Meiseⁿdräʰtleⁿ verdraʰteⁿ trëteⁿ an trëteⁿ bi trëteⁿ ʰⁱnus trëteⁿ uf trëteⁿ übertrëteⁿ us trëteⁿ vertrëteⁿ zeruck trëteⁿ zsämmeⁿ trëteⁿ Kopftrëterles Ländeltrëter Voruseⁿtrëter Wëgletrëter Zibeltrëter Trëti dritt dritteⁿ Dritter | Tropfeⁿ [Tròpfə Co. Dü. U.; Tròp(ə) Dehli.; Pl. ebs.; Demin. Trèpflə Co. Bf., Trèpfələ Horbg. Dü. U.; Trèpl W.] m. Tropfen. E Tröpfle Schnaps Co. Henry. ‘E famoses Tröpfel!’ Weinsorte Str. JB. XI 130. Wann de drei oder vier Tröpfle Zitroneⁿolich in dis Teik machs, schmackt s schon stark genu Lützelstn. Rda. Si sëʰn eⁱnander glich wie zwei Tröpfleⁿ Wasser Bf. — Bayer. 673. Bluetströpfle O., Bluetströpfel U. n. Pflanzenname 1. Adonisröschen, Adonis aestivalis Horbg. JB. XI 172; Kirschl. 1, 12. 2. Bohne mit einer halbroten und halb weissen Blüte Co. 3. Blume, deren Blüte aussieht wie ein Blutstropfen Lützelstn. PfWB RhWB Rëgeⁿtropfeⁿ m. wie hochd.; s. den Kinderspruch unter Rëgeⁿ. tropfeⁿ O. U. 1. in Tropfen regnen. s kummt geʰⁿ rëjⁿeⁿ, s tropft schoⁿ Dü. 2. tropfenweise fallen. D Nusseⁿ t. sind reif und fallen nach und nach ab Osenb. Vgl. riseⁿ. Auch vom Geld: Er het e guet Lädele, s tropft allewill e bissle bi-n-iʰm Dü. Rda. Wënn s ni tropft, se tröpflt s doch! Betschd. 3. Tropfen fallen lassen. s Fässl tropft der Hahn schliesst nicht gut Illk. Rda. Er bschisst, ass d Aügeⁿ t. Geberschw. Zss. Tropfloch Traufe Co. Henry 223. — Bayer. 673. tröpfeleⁿ, tröpfleⁿ [træpflə Olti.; trèpfələ Fisl. Obbruck Banzenh. Obhergh.; trèpflə Dü. U.; treplə Wh.] 1. schwach regnen. Kinderlied: s rëgelet un s tröpfelet un d Stüdeleⁿ wëreⁿ nass; Wënn eiⁿs e rëchteⁿ Küefer is, so schlupft er in e Fass Banzenh. 2. s. tropfeⁿ 2. [Bd. 2, Sp. 764a] trapseⁿ traben Dü.
| ||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||