| Wörterbuch der elsässischen Mundarten | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Saft bis sifzeⁿ (Bd. 2, Sp. 332a bis 332b) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Saft Safz Säftle Bromersaft Gsaft Imbersaft Grämbersaft Hëriⁿsaft Süesselsaft (g)saftig säfzeⁿ sifzeⁿ durch sifzeⁿ ʰruf sifzeⁿ ʰrus sifzeⁿ süfzeⁿ Süfzer süfzgeⁿ Süfzger Sag sageⁿ ab sageⁿ dersageⁿ ersageⁿ ʰerus sageⁿ ʰⁱnus sageⁿ uf sageⁿ useⁿ versageⁿ Höreⁿsageⁿ Jasager Lichteⁿsager Scheikersager Waʰrsager Waʰrsagereⁿ Säge Säg Absatzsäge Baümsäg(e) Bëndelsäg(e) Blochsäg(e) Bogeⁿsäg(e) Fustsäg(e) Gratsäg(e) Halbmonsäg(e) Handsäg(e) Iⁿschnidsäg(e) Klobsäg(e) Lochsäg(e) Pflutschsäge Schlitzsäg(e) Schweifsäg(e) Zirkelsäg Zirkularsäg(e) Zueschnidsäg(e) Zwigsäg(e) sägeⁿ ab sägeⁿ abe sägeⁿ durch sägeⁿ iⁿ us sägeⁿ versägeⁿ Sägeⁿs Säger Sägi Sägese Sägs Sächeze Bogeⁿsägs Handsägs Mädersägs(e) Mäjsägs sägseⁿ säugeⁿ säujeⁿ ab säugeⁿ Säüg Sëgeⁿ Abeⁿdsëgeⁿ Ghannⁱssëgeⁿ Gottssëgeⁿle Morgeⁿsëgeⁿ sëgneⁿ bsëgneⁿ gsëgneⁿ insëgneⁿ Seigel seiger Sigar Portsigar Susigar Sigarettle Sig(e) Kaffeesig(e) Milchsig(e) sigeⁿ durch sigeⁿ siglëcht Siger | [Bd. 2, Sp. 332b] Säftle [Saftla Mü. Dü.] n. eine leichte Arznei für Kinder. ‘(Der Dokter) verschribt e Säfftle, alle Stund e Leffel voll’ Mü. Mat. 5, 76. ‘Schmeckt besser ass e Säftle uss der Apothek’ ebd. 54. — Basel 247. PfWB Bromersaft Rapp., Bromereⁿsaft Mütt. m. Brombeersaft, mit Zucker eingekocht. Gsaft m. Saft. s Holz is (steht) schoⁿ im G. Fisl. Die Trüwl hän wenig G., s git keⁱⁿ Brüej Dü. Imbersaft m. Himbeersaft, mit Zucker eingekocht Rapp. Rchw. Grämbersaft [Krampərsàft Rapp.] m. Heidelbeersaft, mit Zucker eingekocht. Hëriⁿsaft m. Häringsaft, Verdrehung von hërzʰaft, gebräuchlich in der Rda. Do kosts H. Anstrengung Illk. Süesselsaft m. Süssholzsaft (gegen Husten) Mü. ‘Nie, Jumpfer Schnitz, so lang ass Sie Sieselsaft z’ verkaüfe hat’ Lustig II 422. PfWB PfWB LothWB RhWB RhWB (g)saftig, safzig [ksàftik Obhergh. Hlkr. Dü. M. Bf. Mü. St. Mäder. In Sprache und Sittenbildern geschildert von Adam Mäder ... hg. v. Aug. Stöber, Mülhausen 1876. 83; sàftik Lutterb. Osenb.; sàfti K. Z.; sàftsìχ Betschd. Ndrröd. Lauterbg.] Adj. 1. saftig. Wëⁿⁿ dr Wide g. is, macht mr Wideⁿpfifeⁿ Bf. Adv. ‘Herz, was begehrsch, hässt's jetz im Feld, Wann d'Bliehchknepf safzig schpringe’ Lauterbg. Erw.2 VIII 10. 2. tüchtig, stark. E saftigi starke Ohrfeige Osenb.; eiⁿm e gs. uf d Oʰreⁿ schlageⁿ Obhergh. ‘Un mänsch, was er (der Mai) am Reesel git? Dess kriecht e safzich Schmitzel’ Lauterbg. Erw.2 X 121. Dis is e Saftigeʳ, dëʳ kaⁿⁿ noch eineⁿ zwingeⁿ Obhergh. 3. verdorben Hlkr. Dëʳ Bue is schoⁿ s. Lutterb. — Bayer. 2, 232.
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||