| Wörterbuch der elsässischen Mundarten | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pritsch(e) bis Brutsch (Bd. 2, Sp. 206b bis 207b) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pritsch(e) Mistpritsch Tënnpritsch Wäschpritsch pritscheⁿ gepritscht ab pritscheⁿ Pritschi protscheⁿ protschleⁿ Brutsch brutsch brutschful Brëttstëll Fasteⁿbrëttstëll Martinibrëttstëll Straübrëttstëll preweniereⁿ Prowënsch broxeⁿ verbroxt Gebrox Broxer pratzeⁿ protzeⁿ Gepratz Pratzer pratzerlich pratzig Präzepter Ochseⁿpräzëpter Brëzel Fasteⁿbrëzel Kanderbrëzele präzis prozediereⁿ verprozediereⁿ Prozëss I prozësseⁿ verprozësseⁿ Prozësser Prozess Prozession Bannprozession Prozewërbel Windsbruz brutzleⁿ ps pswst psch pscht Bschore Quader Quadeterle Quadutter Gänsequadutter Quadutteri quadutterig Quack Nest(eⁿ)quack Pfingstquack quackeⁿ quäckeⁿ quäk quäk Quäker Quäckerle Nachtquäckerle quackleⁿ verquackeln quäckeleⁿ Quëck Quäckele Quickli Qual quäleⁿ Quäler Quälerei Quall qualleⁿ quallereⁿ quelleⁿ Qualleⁿ Hammelsqualleⁿ Kalbsqualleⁿ Quëll(e) Brunnquëll quëlleⁿ Qualität Qualm qualmeⁿ Quëlte Këlte Chëlte quëlteⁿ Quëlter Chëltet be Quendel Ënteⁿquëndel Quapp | [Bd. 2, Sp. 207a] PfWB Mistpritsch f. Mistpatscher Osenb. PfWB Tënnpritsch Hlkr. K. Z., Tennpritsch Su. f. 1. Scheunenraum über der Tenne Su. Hlkr. 2. Scheidewand in Brusthöhe zwischen Tenne und Getreideraum K. Z. Wäschpritsch f. Waschpritsche, insbes. eine auf der Ill schwimmende Waschbank Str. pritscheⁿ [prìtə, pretə allg.; prîtə Geisp.] 1. schlagen, fest schlagen, z. B. den Mist auf dem Düngerwagen. 2. prügeln. Iʰ han ⁱʰn pritscht gründlich durchgeprügelt Hi. Er het e Lattstück gnummeⁿ un het iʰⁿ gepritscht, dass er Mordjo gebrüelt het Horbg.; (in der Schule) Schläge auf den Hintern geben Str. Scherzh. [Bd. 2, Sp. 207b] gepritscht Part.-Adj. geduckt, gedemütigt. Eine Frau, die nicht gut geheiratet hat od. ein Mann, der sein Vermögen verloren hat, is gepritscht Str. Ndrröd. Klein. PfWB ab pritscheⁿ mit Prügeln abstrafen Str. Pritschi [Prìti Roppenzw.] f. Ansatz, Erhöhung, Untergestell. — Basel 41. protschleⁿ [pròtlə Tieffenb.; prótlə Dehli.] 1. deklamieren. Er hat e schön Gedichtl geprotschlt Tieffenb. 2. ungereimtes Zeug reden Dehli.
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||