| Mittelhochdeutsches Wörterbuch | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
wasgewitere bis WIBE (Bd. 4, Sp. 610b bis 611a) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
wasgewitere, stn. waswiterec, adj. witere, swv. erwitere, swv. WETTE WETZE WËVEL WÊWE WÎ, interj. ouwî, interj. ôwî, interj. WIBE WAP WÂBEN GEWEBEN bewibe, stv. entwibe, stv. gewibe, stv. underwibe, stv. verwibe, stv. unverwëben, part. adj. volwibe, stv. wëbære, stm. lînwëber, stm. lodwëber, stm. wullenweber, stm. wëberhûs wëberîsen gewëbe, stn. wëbbe, stn. wëppe, stn. goltwëppe, stn. spinnewëppe, stn. wëppeboum wippe, stn. wüppe, stn. wift, stm. wibel, stm. roswibel, stm. wibelbrôt wibelval wibelvar wibele, swv. wëbele, swv. wëbere, swv. wap, stn. wabe, swmf. zuckerwabe, swf. wappe, swv. wabele, swv. wabere, swv. WÎC WÎCH, adj. wîchboum wîchbrunne wîchdorn wîhhûs wîhrouch wîrouch wîchvaste wîhvleisch wîchvride wîhe, adv. wîhe, stf. alterwîhe, stf. ëbenwîhe, stf. ëbenwîhtac kirchwîhe, stf. krûtwîhe, stf. liehtwîhe, stf. ôsterwîhe, stf. wurzwîhe, stf. wîhe, swv. ungewîhet, part. adj. kûlwîhen, stn. entwîhe, swv. gewîhe, swv. volwîhe, swv. wîhunge, stf. wîhtuom, stm. stn. WÎCH, stm. wîchbilde wîchgrâve WÎCHE WEICH WICHEN GEWICHEN ungewichen, part. adj. âwîche, stv. entwîche, stv. gewîche, stv. wîchlich, adj. unwîchlich, adj. wîch, stm. antwîch, stm. entwîch, stm. weich, adj. blîweich, adj. handeweich, adj. lideweich, adj. | 1. unpersönl. eʒ witeret es ist, wird wetter (gutes oder böses). witert eʒ der schalen als eʒ sol, dâ von gedîht der kerne wol 1,460. ich bin von ir vrô, swie eʒ witer ze aller zît: ir güete mir die freude gît, die mir daʒ weter swendet niht 505,31. dâ von ist daʒ herze mîn, swie eʒ witert frô 2,37. b. ersâhin solchiu zeichin wie diu erde was erzittert und wie dâ was gewittert 39. a. 2. persönlich."> a. mache wetter. swer selbe teilet und welt und witert swie er wil, den sol der hagel slahen selten 2,57. a. alsô witert mir diu frouwe mîn 31. b. — hâst du durch den willen her mich mit dir gevûrt daʒ der an mir wittre bôse wort mich mit bösen worten bestürme (ut iste cor meum injuriosis affligeret verbis suis) 119. a. b. wittere. waʒ witert dich nu an, geselle ( anrede an den jagdhund ) 57. I. fahre hin und her. sît er die vursten zornec weben ob im, des ist er unervorcht 382,36. II. webe. 1. eigentlich. a. ohne accusativ."> von dem webenten lîb mîn (a texente vita mea) 8,121. wir sâʒen unde wâben 2880. b. mit accusativ."> der wollen man ir varwe gab, dô man sie span unde wab 83,2. dir wab ein kleit der frône geist 2,199. b. daʒ golt daʒ was dar in geweben 11110. von sîden banier wol geweben s. 176. a. ein hac wart umbe in dâ geweben von liuten unde ein dicker zûn s. 200. a. 2. bildlich. a. hort mîner hœhsten fröiden wibt gibt selchen trôst 2,20. b. ir sanc ist nâch prîs geweben 26. b. des gotheit ist in ein geweben 2, 233. b. ir beider tôt, ir beider leben, diu wâren als in ein geweben 14336. ir zweiger muot was under ein alsô gevlohten und geweben s. 42. d. — den ungeloubin si leitin ab, als got daʒ an in wab fügte 109. a. b. nu daʒ die schar sich under ein ze beiden sîten wolten weben s. 25. a. dâ nam der gezoc den urhab unde sich sô lange wab unz si von dem hûse quâmen 85. b. — di wîle sich diz ubil wab 141. a. ubir den sô leidin mein, der sich widdir got dâ wab 148. a. waʒ sich vâr inkegin wab 167. b.
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| © 1998—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||