| Mittelhochdeutsches Wörterbuch | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
RÛPE bis geriusche (Bd. 2, Sp. 821b bis 822b) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
RÛPE, stf. RUPFE, swv. RÛSCH, stf. zeltgeriusche, stn. RUSCHART, stm. RUSCHE, swf. RÛSCHE, swv. RIUSCHE, swv. rûschen, stn. rûsch, stm. anrûschunge, stf. geriusche, stn. gerûsche, stn. zeltgeriusche, stn. stf. rûschiere, swv. RUS, stm. RUST spinrust RÜSTE, swv. rüstunge, stf. RÜSTE, swv. berüste, swv. entrüste, swv. gerüste, swv. gerüste, stn. ertgerüste, stn. ertrîchgerüste, stn. himelgerüste, stn. hûsgerüste, stn. êrenhûsgerüste, stn. kirchgerüste, stn. martergerüste, stn. viurgerüste, stn. wagengerüste, stn. wercgerüste, stn. wîcgerüste, stn. RÛTE, swf. RÛTE, swf. wegerûte, swf. RUTEL, swf. RUTSCHE, swf. RÜTSCHE, swf. RUSCHE, swf. steinruʒʒe, swf. steinrutsche, swf. rutsche, swv. RÜTTE, swv. entrütte, swv. verrütte, swv. zerrütte, swv. rüttel, swv. rütele, swv. RUTTE, swf. RUTUNGE, stf. RÛZ, stm. snabelrûʒ, stm. kamerrûʒe, stf. RÛZE, swv. RIUZE, swv. rûʒen, stn. geriuʒe, swv. rûʒunge, stf. geriuʒe, stn. rieʒ, stm. RUZZE RYL S S SÂ SÂ, interj. SÂ, adv. alsâ, adv. iesâ, adv. sârie sarig, adv. SABEN, stm. sabenniuwe sabenwîʒ sabenîn, adj. SABEN entsaben SABÎNS, stm. SABLAR, stn. SABOT, stm. SAC, stm. bettesac, stm. buoʒsac, stm. dempfsac, stm. gîtsac, stm. gougelsac, stm. hirtensac, stm. horsac, stm. krotensac, stm. lëdersac, stm. maldersac, stm. martersac, stm. mëlsac, stm. milchsac, stm. muossac, stm. pfennincsac, stm. | 1. rauschen, brausen. der brunne lûter unde kalt gienc rûschende unde klingende 5345. diu minne, diu freche stürmerinne, diu kwam dort her sturm rûschende 791. der boum vaste nidersanc... dô der boum rûschete her und wolde vallen ûf in als ein blî 601,31. eʒ riuschet als ein windes brût 2, 174. a. ich enwil niht werben zuo der mül, dâ der stein sô riuschent umbe gât; merket wer dâ harpfen sül 65,14. jâ mohte man eine harpfen noch minner dâ vernomen hân wan in den rûschenden müln 2191. sô muoʒ diz waʒʒer wunneclich ze berge flieʒen hinder sich und widersinnes riuschen 795. er lât rûschen an den stein 200, 6. 2. in sausendem galopp dahersprengen ( vgl. brûsen). mit nîtlîchen spor slegen begundens d'ors biuschen. dô lieʒens dar riuschen mit erbolgenme muote 2546. dô was si manic mîle gestrichen und geriuschet K. 11155. dô kom er rûschende zehant 3408. er rûschte vaste under si 6615. knehte lât umbe rûschen, suocht mir decken 1,625.
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| © 1998—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||