Wörterbuchnetz
Mittelhochdeutsches Wörterbuch 
 
KROIJIERE bis krônebære (Bd. 1, Sp. 886b bis 887b)
 
KROIJIERE, swv.
bekroijiere, swv.
kroijierer, stm.
KRÔNE, stf. swf.
bischofkrône, stf.
engelkrône, stf.
himelkrône, stf.
houbetkrône, stf.
wunderkrône, stf.
krônetrage
krônebære, adj.
krœne, swv.
bekrœne, swv.
überkrœne, swv.
verkrœne, swv.
KRŒNE, swv.
KRÔNIKE, f.
KROPF, stm.
tûbenkropf, stm.
kröpfelîn, stn.
krüpfe, swv.
erkrüpfe, swv.
überkrüpfe, swv.
überkrüpfe, stf.
krupfei, stm.
KROS
KRŒSE, stn.
gekrœse, stn.
KROSTEL
naskrostel
KROT, stn.
kröte, swv.
unbekrüt, adj.  part.
krötunge, stf.
KROTE, swf. stf.
KROTTE, swf. stf.
ërtkrote, swf.
schiltkrote, swf.
KROTZE, swv.
KRÖUWEL
KRÜCKE, swf.
KRUCKE, swf.
hellekrucke, swf.
KRUFT
KRUL, adj.
krülle, f.
krülle, swv.
krüllîsen
KRÛME, swv.
verkrûme, swv.
KRUMP (-bes), flex. bes) adj.
krump, stm.
krumbe, swm.
krümpel, adj.
krumpeleht, adj.
krümbe, stf.
krumbe, stf.
krümbe, swv.
verkrümbe, swv.
krumbe, swv.
erkrumbe, swv.
verkrumbe, swv.
KRUOC (-ges), flex. ges) stm. swf.
waʒʒerkruoc, stm.
krüegelîn, stn.
krüeger, stm.
KRÜPEL, stm.
KRUPPEHT, adj.
KRÛS, adj.
krûsheit, stf.
KRÛSE, swf.
krûselîn, stn.
KRUSP, adj.
KRUSTE, swf.
KRUSTEL, stf.
KRÛT, stn.
unkrût, stn.
unkriutec, adj.
ackerkrût, stn.
balsemkrût, stn.
brâchekrût, stn.
brantkrût, stn.
gartkrût, stn.
hërzekrût, stn.
îsenkrût, stn.
kabeʒkrût, stn.
katzenkrût, stn.
kërnelkrût, stn.
keʒʒelkrût, stn.
kölekrût, stn.
kompeskrût, stn.
lavenderkrût, stn.
lëberkrût, stn.
metkrût, stn.
milchkrût, stn.
môrkrût, stn.
muoskrût, stn.
neʒʒelkrût, stn.
papelkrût, stn.
pfëfferkrût, stn.
 Lexer NLexer FindeB KROIJIERE swv. erhebe den schlachtruf, schreie. s. v. a. krîiere, s. krîe. Er. 3081. W. Wh. 41,27. Trist. 5578. 9186. Tit. 3894. 4092. H. Helmbr. 1025. kroigieren. Lanz. 3111. Wigal. 4554. krôgieren Suchenw. 32,19. vgl. Grimm ped. 210.
 
 Lexer FindeB bekroijiere swv. ine mag ir buhurdieren niht alleʒ becroijieren Trist. 5060.
 
 Lexer NLexer FindeB kroijierer stm. ausrufer, herold. die grôgirære waren frô, si riefen dort und hie alsô frauend. 82,9. die grôier schrîten das. 69,17. grôgierer Ls. 2,246. vgl. krîgierer unter krîe.
 
 
Lexer FindeB KRÔNE stf. krone. aus dem lat. corona . ahd. corôna Graff 4,484. corône Diemer 193,27. 194,5. 201,1. 283,4. 287,15. krône swf. MS. 1,52. a.
1. das zeichen der königlichen (kaiserlichen) würde.
a. eigentlich. des schînet iuwer krône ob allen krônen Walth. 11,32. er truoc des rîches zepter und die krône das. 19,10. ich hân zwêne Almân under eine krône brâht das. 34,7. krône tragen Nib. 44,2. 108,1. Parz. 5, 26. 50,29. 56,23 und öfter. swâ der ohse krône treit, dâ hânt diu kelber werdekeit Vrid. 139,17. si truoc krône war königin über zwei lant Parz. 494,29. er truoc gewalticlîche in ir herzen künicrîche daʒ zepter und die krône Trist. 727. der krône der königlichen würde eʒ niht gezæme ob er den lîp ir næme U. Trist. 2827. under krône mit der krone auf dem haupte stân Nib. 595,4. gân das. 631,3. 1616,4. under krône rihten das. 659,2. des criuces fürste der am criuce het den dorn ûf dem houpte zeiner krône W. Wh. 166,3. zwelf rîcher krône sult ir gewaltic sîn Nib. 1175,4. zweier krône walten das. 97,22. dem genit. plur. fehlt wie bei andern fremdwörtern mehrfach das n. Lachmann zu Iw. z. 554.
b. bildlich. der êren krône tragen Iw. 9. 254. Winsbeke 12,5 und anm. des lobes krône g. Gerh. 266. deist aller triuwe ein krône Trist. 1796. sælden krône tragen Parz. 254,24. Walth. 125,7. von der êwigen corône krone der seligkeit di got gibet ze lône Diemer 283,4. den si für al die werlt erkôs zir hôhsten freuden krône Parz. 692,5. er was ein ganziu krône der zuht a. Heinr. 63. du krône menschen heiles Parz. 781,14. Maria du hôchswebendiu krône altd. bl. 1,84. aller magide krône Pilat. vorr. 117. aller wîbe ein krône MS. 1,49. b. gelêrter fürsten krône Walth. 107,29. aller ander bürge ein krône Parz. 350,20.
2. kranz. diu die krône ûf blôʒem hâr dort hât Parz. 812,2. si truoc noch die krône ûf blôʒem hâr alsam ê ( als jungfrau ) Mai 91,4. der gê nâch der schônen diu mit ir krônen gie von hinnen MS. 1,52. a.
3. kronleuchter. manec tiuriu krône was gehangen schône alumbe ûf den palas, diu schiere wol bekerzet was Parz. 638,9. hundert krône dâ gehangen was das. 229,24.
 
 Lexer bischofkrône stf. tiara voc. o. 14,27.
 
 Lexer engelkrône stf. krone der engel. Maria du engelkrôn Frl. 289,6.
 
 Lexer FindeB himelkrône stf. himmlische krone. sô gît er uns ze lône die liehten himelkrône büchl. 1,1047. vgl. a. Heinr. 1168. 1293.
 
 Lexer houbetkrône stf. diadema Diefenb. gl. 96.
 
 Lexer wunderkrône stf. wunderbare krone Frl. FL. 1,3.
 
 BMZ krônetrage s. das zweite wort.
 
 
Lexer FindeB krônebære adj. zur krone berechtigt. Parz. 334,13.