Wörterbuchnetz
Mittelhochdeutsches Wörterbuch 
 
GOUGERE bis GOUME (Bd. 1, Sp. 559a bis 560a)
 
 Lexer FindeB GOUGERE ( ahd. gougarôm Graff 4,142 ) swv. schweife umher. dâ si dâ gougerente gie Mos. 30,12. vgl. gogele unter ich GIUGE.
 
 
Lexer NLexer FindeB GOUME stf. prüfendes aufmerken. ahd. gouma Graff 4,201. Gr. 1,355. 673. 2,146. 149. vgl. goth. gaumjan nhd.bemerken. im ahd. bedeutet das wort zunächst convivium ( sumerl. 4, 39 ), epulae. — goume haben eines d. wahrnehmen. der künic des het goum Ottoc. 810. a. — goume nemen acht haben, wahrnehmen a. mit genit. garten unde obeʒpoume nâmen ouch der wîhe ( so lies statt wîbe) goume Genes. fundgr. 29,8. einer ist heime nimet sînes vater goume das. 63,6. vgl. 62,34. Lampr. Alex. 40718 (5068). glaube 1214. warn. 2293. büchl. 1,706. MS. 2,225. a. troj. 6249. U. Trist. 1552. Reinh. s. 360. Diut. 3,351. des nam man gute goume Lampr. Alex. 1197. des nam ich rehte goume das. 4754 (5104). dâ wart der edeln geste vil bœse goume genomen Nib. 2019,4. b. umbe ein dinc. dô nam sîn vrâgen goume umbe der guoten liute vart Parz. 447,10. — goume tuon eines d. acht haben, wahrnehmen. nu tuot is goume Genes. fundgr. 53, 19. vgl. Tundal. 63,29. wie die burgære ir letze teten goume Parz. 205,19. dô tâten si der vînde goum Ernst 32. a. vgl. 49. a. wir tuon ir um die helse goum das. 29. a. die drî niur ein stoc giht mîn goum Frl. KL. 17,2.
 
 Lexer NLexer goumelôs adj. achtlos, unachtsam. Schmeller 2,47.
 
 Lexer vergoumlôse swv. verwahrlose, vernachlässige. ahd. vergoumelôsôm Graff 2,269. vgl. Schmeller 2,47.
 
 Lexer vergoumsel swv. verwahrlose, vernachlässige. gotes dienest ist geswigen unt vil gar vergoumsalt Serv. 1495.
 
 Lexer NLexer FindeB goume ( ahd. goumja Graff 4,205 ) swv.
1. halte eine mahlzeit, speise. vur den kunic si den tisch truogin, dar obi goumit er scôni Salom. 111, 10.
2. fasse ins auge, gebe acht auf etwas.
a. mit genit."> der wol sîns herren goumde Lanz. 2929. dâ von ir wol gegoumet wart Bit. 12. b. der künec goumen des (mannes) began das. 28. b. vgl. 33. b. sîn tohter goumen began der knappen gebâre kl. 3114. ieweder dô des andern mit nîde goumen began Nib. 181,4 nach CD. si goumten dâ niht guotes Gudr. 730, 2. des goumten si das. 1523,2. daʒ wir des goumen Ernst 29. b.
b. mit präpos."> di mit iren glouben an Krist wolden goumen glaube 607. si goumte nâch ir friunden Gudr. 1358,4. c. mit adverbialpräp. er goumbt dem dem wolf nâch schaute ihm nach gest. Rom. 76. swenne der adelar sich ûf goumet aufschwingt Mart. 105.
 
 Lexer ergoume swv. bemerke. Wolkenst. 44,2,10, wo ergam: tram ( d. i. troum).
 
 
Lexer übergoume swv. übersehe, beachte etwas nicht. Loh. 143.
 
 Lexer NLexer FindeB goumel , goumer stm. derjenige der auf etwas achtet, für etwas sorgt, aufseher, hüter. vgl. Schmeller 2,47. Benjamin bestuont heime sîneme vater ze goumele Genes. fundgr. 62,26. er wil ir selbe goumel sîn Parz. 353,30.
 
 göumlinc stm. BMZ goumel. wer wil schaffen sînes hûses dinc, den heiʒt man einen göumlinc Ls. 3,421.
 
 BMZ GOUME s.GUOME.